Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/5115 K.2013/12828

Pazarlama Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi vekili Av.... 2-T.C.Halk Bankası A.Ş. vekili Av.... Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılardan Halk Bankası A.Ş. vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: 1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ...'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, müvekkilinin temizlik işçisi olarak 01.07.2005-31.08.2009 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil ve yıllık izin alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, aralarında asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunmadığını, sözleşmesinin feshedilmediğini, ihaleyi alan şirkette çalışmasına devam ettiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne alacakların davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

4857 Sayılı İş Kanunu 2.maddesi 6 fıkrasına göre “ Bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile iş aldığı işveren arasında kurulan ilişkiye asıl işveren-alt işveren ilişkisi denir. Bu ilişkide asıl işveren, alt işverenin işçilerine karşı o işyeri ile ilgili olarak bu Kanundan, iş sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerinden alt işveren ile birlikte sorumludur.”

Mahkemece hükümde davalıların arasındaki sorumluluğun şekli belirtilmeyerek infazda karışıklığa yol açılması hatalı olup bozma sebebi ise de, yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.