Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/5337 K.2013/2850

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; hüküm taraflarca temyiz edilmiş, temyiz incelemesinin davalı vekili tarafından duruşmalı olarak yapılması istenmiş ise de; duruşma gününün taraflara tebliği için davetiyeye yapıştırılacak posta pulu bulunmadığından duruşma isteğinin reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı dava dilekçesinde çalışma süresi boyunca yıllık izin ücretlerinin kendisine ödenmediğini belirterek yıllık izin alacağının tahsili talep etmiştir.

Davalı yıllık izinlerini kullandığını belirten yıllık izin belgelerini dosyaya sunarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davacının yıllık izinlerini kullandığına dair bir belge sunulmadığından veya fesih esnasında ücretinin ödendiği işverence ispatlanamadığından yıllık izin alacağının hüküm altına alınmasına karar vermiştir.

Taraflar arasında davacının yıllık izin alacağı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 59. maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yılık izin sürelerine ait ücretlerin

../..

2013/5337-2850 S.2

son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada, sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı nedene dayanıp dayanmadığının önemi bulunmamaktadır.

Somut olayda davacı bilirkişi raporu doğrultusunda yıllık izin alacağını ıslahla artırmış ve 4.105,00 TL’nin hüküm altına alınmasını talep etmiştir. Davalı taraf ise ıslaha karşı süresinde zamanaşımı itirazında bulunmuştur. Mahkemece bu itiraz doğrultusunda ek rapor aldırılmış ve davanın yıllık izin alacağının 5 yıllık zamanaşımından etkilenmeyen ve davacı tarafından talep edilebilecek kısmının 1.000,00 TL. olduğu raporda belirtilmiştir. Mahkemece 1.000,00 TL.’nın tahsiline karar verilmesi gerekirken ilk rapordaki gibi 4.105,00 TL.’nin hüküm altına alınmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne varki; bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.