Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/5412 K.2013/20356

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: Davacı davalıya ait işyerinde 29.11.2007 tarihinde çalışmaya başladığını ve çalışmasına devam etmekte iken 10.11.2011 tarihinde iş akdi haksız olarak feshedildiğini bildirerek tazminat ve işçilik alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı davacının firmalarında plasiyer olarak çalıştığını, iş akdinin haklı nedenlerle feshedildiğini, bu nedenle tazminata hak kazanamadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının işyerinde plasiyer olarak çalıştığı, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 448. maddesinde; pazarlamacılık sözleşmesi, pazarlamacının sürekli olarak bir ticari işletme sahibi işveren hesabına ve işletmenin dışında her türlü işlemin yapılmasına aracılık etmeyi veya yazılı anlaşma varsa bu anlaşmada belirtilen işlemleri yapmayı, işletme sahibi işvereninde buna karşılık ücret ödemeyi üstlendiği sözleşme olarak tanımlandığı,

ayrıca pazarlamacının yükümlülükleri ve yetkilerinin aynı yasanın 450. maddesinde düzenlendiğini, somut olaydaki çalışma biçiminde 6098 sayılı Yasadaki bu düzenlemelere uygun düştüğünü, bu nedenle taraflar arasındaki ilişkinin pazarlamacılık sözleşmesi niteliğinde olduğu,

genel hükümlere göre Asliye Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesi ile 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunun 448-460 maddelerinde düzenlenen pazarlamacılık sözleşmesi hükümleri dikkate alınarak dava dilekçesinin görevsizlik nedeni ile reddine, karar kesinleştiğinde 2 hafta içinde talep halinde dosyanın görevli ve yetkili Bursa Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, taraflar arasındaki ilişkinin İş Kanunu kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve bu bağlamda iş mahkemesinin görevli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 1'inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince, 4 üncü maddedeki istisnalar dışında kalan bütün işyerlerine, işverenler ile işveren vekillerine ve işçilerine, çalışma konularına bakılmaksızın bu Kanunun uygulanacağı belirtilmiştir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 1 inci maddesi uyarınca, İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında, iş akdinden veya İş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözüm yeri iş mahkemeleridir.

Davanın açılmasından sonra yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 448 vd. maddelerinde pazarlamacılık sözleşmesi düzenlenmiştir. TBK’daki bu düzenlemeler genel nitelikte olup davacının yaptığı iş 4857 sayılı Kanunun 4.maddesindeki istisnalar içerisinde de yer almadığından uyuşmazlığın iş mahkemesinde çözümlenmesi gerekir.

Mahkemece işin esası incelenerek bir karar verilmesi gerekirken görevsizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.