Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/6304 K.2013/14454

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı, davalıya ait işyerinde hizmet verilen bazı hastane ve diyaliz merkezlerine ilişkin hizmetlerde ve satımlardaki usulsüzlükleri tespit ettiği, bunlara alet edilmek istendiğinde reddetmesi üzerine baskı ile karşılaştığını, bu nedenle davacının Foça Devlet Hastanesi ve Dinar Devlet Hastanesi işlerinde yapıldığını iddia ettiği usulsüzlükleri yazılı olarak ihbar ettiği, bu ihbarların yetkili makamlarca dikkate alındığı ve gerekli işlemlerin başlatıldığını, bu sebeplerle davacının 21.06.2011 tarihli ihtarname ile iş akdini haklı nedenlerle feshetmek zorunda kaldığını ileri sürerek, kıdem tazminatı ile yıllık izin, fazla çalışma, genel tatil ve hafta tatili alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, şirketin Ege, Akdeniz ve Çanakkale Bölgesinde Devlet Hastaneleri ile Diyaliz Merkezlerine servis, bakım ve onarım hizmeti veren bir şirket olduğunu, fabrika, ofis, mağaza gibi sabit bir işyerinin olmadığını, davacının işyerinde 01.06.2007-20.06.2011 tarihleri arasında teknisyen olarak çalıştığı, görevinin niteliği gereği İzmir dışındaki başka il ve yörelerde hastane, diyaliz merkezlerine teknik hizmet verdiğini; her türlü seyahat, konaklama ve yeme, içme masraflarının şirket tarafından karşılandığı; davacının işyerini kendisinin terk ettiği ve ihtara rağmen gelip İşe başlamadığı için kıdem tazminatı alacaklısı olamayacağını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı tarafından gönderilen ihtar içeriğinde belirtilen ve yargılama sürecinde toplanan kanıtlar ve taraflarca bildirilen tanıkların ortak anlatımlarıyla eksik ödendiği belirlenen fazla çalışma ile hafta tatili ve genel tatil ücreti alacaklarının ödenmemesi yanında muvafakati olmaksızın ücrette indirim yapılması nedeniyle iş sözleşmesini haklı nedenle, kıdem tazminatına hak kazanacak koşullarda fesheden davacının, yasal kanıt yükümlülüğü altındaki işveren tarafından aksi yönde yeterli kanıt sunamadığı da gözetilerek, kıdem tazminatı ve diğer iddia konusu alacaklarının hesaplanması gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda; davacı, davalı tanığı olarak İzmir 9. İş Mahkemesinin 2010/45 Esas Sayılı dosyasında verdiği beyanında.

"Cumartesi günleri takdirlerine ya da işin olup olmamasına bağlı olarak en fazla saat 14.00-15.00'e kadar çalıştıklarını, haftada 10 saat kadar fazla mesai yapıldığını, fazla mesai yaptıklarında veya yorucu iş yaptıklarında ertesi gün bunu izin olarak kullanabildiklerini, ayda 1-2 Pazar çalıştıklarını, 23 Nisan, 1 Mayıs ve 19 Mayıs’ta çalışıp diğer genel tatillerde çalışmadıklarını" belirtmiştir.

Bu beyanı davacı yönünden bağlayıcı olmasına rağmen davacının haftanın 6 günü 08.30-18.30 saatleri arasında 1 saat ara dinlenmesinin mahsubu ile günde 9 saat, haftanın 6 gününde 6 X 9= 54 saat çalıştığının, ayrıca ayda 10-12 gün (haftada ortalama 12/4=3 gün) 18.30 dan sonra da çalışmanın devam ettiğinin, bu çalışmanın gece en fazla 22.00'ye dek sürdüğünün.

3.5 saat X3=10.5 saat bu ilave çalışma ile davacının haftalık çalışma süresinin 10.5+54=64.5 saat, haftalık yasal 45 saatin üzerinde 64,5-45=19.5 saat fazla çalışmasının bulunduğunun kabul edilmesi, yine ayda en fazla 2 hafta tatili günü çalıştığı ve dini bayramların yarısı dışında kalan ulusal ... genel tatil günlerinde çalıştığı kabul edilerek hazırlanan bilirkişi raporuna itibarla yazılı şekilde karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.