Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/6317 K.2013/13909

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı şirkete 14.10.2002 tarihinde mutfak görevlisi olarak girdiğini, sel bahanesi ile işten çıkarıldığını ancak daha sonra işe çağırılmadığını, "sana göre iş yok" dendiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ve fazla çalışma alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, davalı şirketin 09.09.2009 da yaşanan sele maruz kaldığını, 1998-2009 yılları arası defterler ile personel ve ödeme belgelerinin yok olduğunu, zayie ilişkin mahkeme kararı bulunduğunu, ayrıca davacı asile de ihtarname ile 01.10.2009 tarihli davet gönderildiğini ancak davacının işe dönmediğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı şirketin 09/09/2009 tarihinde sele maruz kaldığı, bu nedenle işyeri değişikliğinde bulunduğu, yeni işyerine taşınırken 01/10/2009 tarihinde davacıyı da çağırdığı, davalının işyerini Sefaköy'ten Anadolu yakasına taşıdığı ve Avrupa yakasından götürdüğü işçiler için servis tuttuğu, davacının yeni işyerinde çalışmaya başlamasından bir müddet sonra servisin kaldırıldığı, bu nedenle davacının işe geç kaldığı,

çalışma koşullarında yapılacak değişikliğin işçiye yazılı olarak bildirilmesi gerektiği, davacının 4857 sayılı İş Kanunu'nun 17.maddesi uyarınca ihbar tazminatı, 4857 sayılı Yasanın 120.maddesi ile yürürlükte bulunan 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14.maddesi uyarınca davacının kıdem tazminatı talebinde haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında uyuşmazlık, işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır. Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.

Somut olayda; yıllık iznin kullandırıldığını ispat etmek işverene düşer, işveren yıllık izin kullandırıldığını ancak belgelerin sel nedeni ile zayi olduğunu iddia etmiş ve bunu da belgelerin zayi olduğuna dair mahkeme kararı ile ispatlamıştır. Bu durumda davalının yemin teklif etme hakkı bulunmaktadır. Tanık beyanına dayanılarak yıllık iznin kullandırıldığını kabulü hatalı olmuştur.

Yapılacak iş; davalı tarafa, yıllık izinlerin kullandırıldığına ilişkin davacıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılmalı, yemin teklif etmez ise yıllık izin ücreti kabul edilmeli, yemin teklif eder davacı da yıllık izinlerini kullanmadığına dair yemin ederse yine yıllık izin ücreti kabul edilmeli, davalı yemin teklif eder davacı yeminden kaçınırsa veya izinlerini kullandığını kabul ederse şimdiki gibi yıllık izin ücreti talebi reddedilmelidir.

Mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.