Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/7821 K.2013/17324

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı-karşı davacı Mitaş Enerji Şirketi vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü: 1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı-karşı davacı Mitaş Enerji Şirketinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı, 06.09.2010-31.05.2011 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığını, 22.01.2010 tarihinde doğum yaptığından 1 yaşından küçük çocuğu olduğunu, İş Kanunu'nun 74. maddesine göre günlük 1,5 saat süt izninin kullandırmadığını ve herhangi bir ödeme yapılmadığını, hamileliğinin 32. haftasında doktora sevki için işverene başvurduğunda, işyerindeki pozisyonu değiştirilerek daha az ücretli bir işe rıza göstermesi için baskı yapıldığını, kabul etmemesi üzerine,

doğum sonrası 31.05.2011 tarihinde istifa ettiğine dair bir kâğıdı imzalaması karşılığında, rapor için doktora gidebildiğini, istifa dilekçesinin geçerli olmadığına ilişkin 09.05.2011 tarihli ihtarnameyi gönderdiğini, ihtarnamenin 12.05.2011 tarihinde işverene tebliğ edildiğini, 27.02.2011 tarihinde doğum yaptığını ve 01.06.2011 tarihine kadar istirahatli olduğunu,

doğum öncesi ve doğum sonrası yasal izinlerini kullanması ve bundan rahatsızlık duyulduğu için iş sözleşmesinin işverence 31.05.2011 tarihinde İş Hukukunun ayrımcılık ilkesine aykırı şekilde feshedildiğini ileri sürerek süt izni alacağı ve İş Yasasının 5. maddesine göre ayrımcılık tazminatının tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının 06.09.2010 tarihinden istifa ederek ayrıldığını, 31.05.2011 tarihine kadar SAP (Systems Analysis and Program) Lojistik Modül uzmanı olarak çalıştığını, 31.05.2011 tarihli istifa dilekçesinin kabul edilerek davacının kendi isteğiyle işten ayrıldığını, günlük süt izinlerinin verildiğini, hamileliği nedeniyle işyerinde baskı gördüğü ve baskı ile istifa dilekçesi alındığı yönündeki iddiaların gerçeği yansıtmadığını, tüm kadın çalışanlara hamilelikleri döneminde yasa ve işyeri yönetmeliğinin öngördüğü tüm hak ve kolaylıkların sağlandığını, hiçbir çalışana ayrımcılık yapılmadığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşen Ankara 16. İş Mahkemesi'nin 2011/695 Esas sayılı karar içeriğinde, iş sözleşmesinin davacıdan ileri tarihli istifa dilekçesi alınmak suretiyle davalı işverenlikçe feshedildiği, bu çerçevede feshin haksız ve geçersiz olduğunun tespit edildiği, yine davalı savunması ve birleşen davadaki iddialara göre davacının uzmanlığı ve görev aldığı projenin şirket açısından hayati öneme sahip olduğu, davacının uzmanlığı ve deneyimine sahip personel bulunmasında güçlükler yaşandığı,

buna rağmen davacıdan istifa dilekçesi alınmasının haklı ve kabul edilebilir bir gerekçeye dayandırılmadığı, davacının küçük çocuğunun olması, süt izni kullanmak istemesi ve hamileliği nedeniyle doğum öncesi ve sonrası izin kullanması, istifa dilekçesinin de bu dönemde alınmış olduğu anlaşılmakla, davacı açısından 4857 Sayılı İş Kanunu'nun 5. maddesinde belirtilen şekilde işverenin eşit davranma ilkesini ihlal ettiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kadın işçiye doğumdan sonra bir yıla kadar günde 1.5 saat süt izni verilmesi gerektiğine dair düzenleme, 10.06.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4857 sayılı İş Kanununun 74. maddesiyle getirilmiştir. İşçi süt iznini toplamak suretiyle toplu kullanma talebinde bulunamaz. İşverence süt izni verilmemesinin yaptırımı da, idari para cezası olarak anılan yasanın 104. maddesinde öngörülmüştür. Somut uyuşmazlığa konu olayda süt izni verilmemesi durumunda işçiye ilave bir ücret ödeneceğine dair taraflar arasında bir sözleşme hükmü de bulunmamaktadır. Bu nedenle davacının süt izni alacağı talebinin reddi gerekirken kabulü hatalıdır.