KÜNYE
7. Hukuk Dairesi 2013/7950 E., 2013/16036 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Ekim 2013
Karar Metni
263 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
Davacı vekili, davacının 15.03.2001 tarihinde davalı işverenliği ait tuğla fabrikasında şoför olarak çalışmaya başladığını, sigortasının 16.11.2001 tarihinde başlatıldığını, günlük ortalama 16 saat çalıştığını, 1500,00 TL ücret aldığını, sigorta primlerinin asgari ücret üzerinden bildirildiğini 750,00 TL 'nin nakit olarak ödediğini bakiyesinin ise yemek ve sair masraflara kesildiğini, müvekkilin bu duruma itiraz ettiğini ve ücretinin 800,00 TL ye çıkarılmasını talep ettiğini iş akdinin bu sebeple 20.04.2009 tarihinde feshedildiğini yasal haklarının ödenmediğini iddia ederek ihbar ve kıdem tazminatı ile fazla çalışma alacağı, yıllık izin ücreti, ulusal bayram genel tatil alacağı, ücretlerinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili, davacının alacaklarının zamanaşımına uğradığını, davacının istifa ederek işten ayrıldığını, sosyal yardımla birlikte 750,00 TL ödeme yapıldığını, tüm yasal haklarının ödendiğini, hizmet tespiti yönünden de zamanaşımı süresinin dolduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece davacının kıdem tazminatı ve diğer işçilik alacaklarının bilirkişi raporu doğrultusunda kabulüne karar verilmiş ise de, dosya içerisindeki belgelerden davacının açmış olduğu hizmet tespiti davasının 21. Hukuk Dairesi'nin 2013/10372 Esas sırasında temyiz inceleme sırasını beklediği anlaşılmaktadır. Hizmet tespit davasında verilen karar eldeki davada verilen kararı etkileyecek nitelikte olduğundan mahkemece hizmet tespit davasında verilen kararın kesinleşmesinin beklenerek hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2013/7950, K. 2013/16036, 2 Ekim 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama