Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/7971 K.2013/15431

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekilince istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı şirkette 11.05.2005 tarihinden 26.04.2011 tarihine kadar Roll Out Takım üyesi olarak çalıştığını, davacının iş akdinin haksız nedenle feshedildiğini, davalı şirketin 26.04.2011 tarihli yazısı ile 2010-2011 performans dönemine ilişkin savunma istediğini, ancak aynı tarihte iş akdinin sonlandırıldığını, davacının çalıştığı süreçlerde saat 8.00'den gece 23.00-24.00'de kadar çalıştığını, ancak fazla mesai ücretinin ödenmediğini, davacının bayramlarda ve hafta tatillerinde çalıştığını, yine ücretinin ödenmediğini belirterek, fazla mesai alacağı, ... ve genel tatil çalışma alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacıya kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin günlerine ve Nisan 2011 ayına ait ücretinin ödendiğini, alacakların zamanaşımına uğradığını, husumetin yanlış yöneltildiğini, müvekkilinin Telsim Mobil Telekomünikasyon Hizmetleri A.Ş.'yi 24.05.2006 tarihinde satın aldığını, ihalenin 10.2. maddesi gereğince devir tarihinden önce var olan bütün alacak ve yükümlülüklerin Telsim’e ait olduğunu, davacıya fazla mesai ücretlerinin ödendiğini, savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda fazla çalışma alacağına hükmedilerek kısmen kabule karar verilmiştir.

Taraflar arasında Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; davacı tanıklarının ortak beyanlarına göre. 08:00-17:00 saatleri arası çalıştığı işin niteliği gereği ayda 20 gün gece 22:00 – 23:00 saatlerine kadar çalıştığını ancak Yargıtay kararları gereği haftalık 18 saat fazla çalışma olduğu belirtilerek bu doğrultuda hesaplama yapılmıştır.

Bilirkişi raporunda fazla çalışma ödemesi yapılan aylar dışlanmaksızın, davacının hesaplanan fazla çalışma ücretinden davacıya bordro ile ödenmiş olan fazla çalışma ücreti mahsup edilerek fazla mesai alacağı belirlenmiştir.

Davacıya ait imzalı bordrolara göre bazı aylara ilişkin fazla çalışma ücret ödemesi yapıldığı anlaşılmakta olup, davacının 2006 yılından itibaren ücret ödemelerine ilişkin tüm banka ekstrelerinin getirtilerek fazla mesai ücret tahakkuku bulunan aylar dışlanmak sureti ile fazla mesai ücreti belirlenerek, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması isabetsiz olup bozma nedenidir.