KÜNYE
7. Hukuk Dairesi 2013/8264 E., 2013/9958 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Mayıs 2013
Karar Metni
651 kelime·3 dk okuma
Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 28.05.2013 günü belirlenen saatte temyiz eden davalı ... Turz.San.Tic.A.Ş. vekili Av.Emre Pamuk ve karşı taraftan davalı ... vekili Av.... geldiler, gelenlerin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafların sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi, gereği görüşüldü:
1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,
2-Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde önce bilet satış görevlisi, takiben şube müdür yardımcısı ve son 1,5 yıllık devrede ise şube müdürü olarak çalıştığını son aylık ücretinin 1.800,00 TL net olmasına rağmen bordrolarda yasal asgari ücret olarak gösterilip bordro net ücret tahakkuklarının banka hesabına yatırılıp bakiyelerin elden verildiğini, sigorta primlerinin eksik ücret üzçerinden yatırıldığını, son 5 aylık döneme ait ücretinin elden ödenen kısmının ödenmediğini, fazla mesai yaptığını, karşılığının ödenmediğini, bu nedenle iş sözleşmesini haklı nedenlerle feshettiğini iddia ederek kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı taraf davaya cevap vermemiştir.
Mahkeme tarafından davacının iş sözleşmesini haklı nedenlerle feshettiği, ödenmeyen alacaklarının bulunduğu gerekçesi ile bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalının temyizi üzerine 9. Hukuk Dairesi tarafından kısa kararın usulüne uygun olmaması nedeni ile sair temyiz itirazları incelenmeksizin bozulmuştur.
Mahkeme bozma kararına uyarak bozma kararı öncesi delillere göre tekrar davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.
Mahkeme tarafından benimsenen bilirkişi raporunda tanık anlatımlarına göre ayda 6 saat üzerinden 25/6/2004- 04/03/2010 arası dönem için fazla mesai ücreti; yine aynı dönem için dini bayramların 1. günü dışındaki genel tatiller ve milli bayramlar için milli bayram ve genel tatil mesai ücreti hesap edilmiştir.
Çalışma saatlerini ve günlerini belirleme işverenin yönetim yetkisi kapsamında olup bu bağlamda işyerinde fazla çalışma yapılıp yapılmayacağı, şayet yapılacaksa hangi günlerde ve hangi saatler arasında yapılacağı işveren tarafından belirlenecektir. Bu belirlemenin de işçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğu, işyeri politikası v.b gibi sebeplerden dolayı zaman içerisinde değişkenlik gösterebileceği kuşkusuzdur.
Dolayısıyla fazla çalışmaya ilişkin ispat külfeti altında olan davacının talep ettiği döneme ilişkin fazla çalışma ve tatil mesai ücretini, tanık deliline dayanarak ispat etmek istemesi halinde ancak bu dönemde aynı işyerinde çalışan tanık anlatımları ile ispat külfetini gerçekleştirebileceğinin kabulü gerekir.
Hal böyle iken, davada fazla çalışmaya yönelik davacı tanık anlatımlarının kapsadığı dönem haricinde hesaplama yapılamaz. Bu nedenle fazla mesai ve milli bayram, genel tatil çalışma ücretleri beyanı hükme esas alınan davacı tanıklarının davacı ile birlikte çalıştıkları süre ile sınırlı olmak üzere hesaplanmalıdır.
Öte yandan davacı işyerinde 1,5 yıl şube müdürü olarak çalışmış olup fazla mesai ücreti bakımından bu dönem için çalıştığı yerde kendisine emir ve talimat veren bir amirinin bulunup bulunmadığı, mesaisini kendisinin belirleyip belirlemediği araştırılmalı, bu konuda gerekirse tanıkların yeniden beyanları alınmalıdır. Diğer deliller ile birlikte değerlendirmeye tabi tutularak bir sonuca varılmalıdır.
3-Hükme esas bilirkişi raporunda davacının 2009 yılı Ekim-Kasım-Aralık aylarında ücretinin net 1.708,00 TL, 2010 yılında ise net 1.800,00 TL olduğu benimsenmiş, asgari geçim indirimi hariç 2009 yılı Ekim-Kasım-Aralık aylarında 496,53 TL, 2010 Ocak ve Şubat aylarında 521,89 TL ödendiği kabul edilerek bakiye ücret alacağı hesap edilmiş, mahkeme tarafından bu miktar hüküm altına alınmıştır.
Bilirkişinin davacıya ödendiğini kabul ederek mahsup ettiği miktarlar ile banka hesabına yatırılan asgari geçim indirimi hariç miktarların farklı olduğu banka kayıtlarının tetkikinden anlaşılmaktadır. Bu nedenle davalı yararına oluşan kazanılmış haklar ihlal edilmeden banka kayıtlarının incelenmesi ile davacına 2009 Ekim-Kasım-Aralık ve 2010 Ocak ve Şubat aylarında ödenen miktarlar tespit edilerek bunların mahsubu ile bakiye ücret alacağı saptanmalıdır.
Yapılacak iş; yukarıda açıklandığı şekilde ek hesap raporu alıp diğer deliller ile birlikte irdeleyerek bir karar vermektir.
O halde davalı vekilinin bu yönlere ilişkin temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2013/8264, K. 2013/9958, 28 Mayıs 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama