KÜNYE
7. Hukuk Dairesi 2013/8282 E., 2013/6758 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Nisan 2013
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
Karar Metni
475 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre
davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,
2-Davacı vekili kıdem tazminatı ile diğer bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı davanın reddini istemiştir.
Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın davalı tarafından temyizi üzerine 9. Hukuk Dairesi'nin 13/06/2012 günlü ilamı ile dosya içinde fotokopisi bulunan ibranamenin aslı getirtilip kıdem tazminatı dışındaki alacaklar bakımından savunma ile çelişen kısımlarının açık ve net olarak tespiti ile geçerliliği ile ilgili araştırma yapılarak sonuca gidilmesi gerektiği gerekçesi ile bozulmuştur.
Mahkeme tarafından bozma kararına uyularak ibranamenin aslı getirtilmiş, davacının ibranameye karşı beyanı alındıktan sonra ibranameye itibar edilmeyerek bozma öncesi hüküm altına alınan alacaklar bakımından davanın önceki gibi kısmen kabulüne karar vermiştir.
Mahkemece ibranameye itibar edilmeyerek kıdem tazminatı, yıllık izin, fazla mesai, genel tatil ücretlerini hüküm altına almış ise de, bozma öncesi mahkeme kararındaki alacak miktarları bakımından herhangibir değişiklik sözkonusu olmadığı halde bozulan karardakinden fazlasına hükmedilmesi hatalı olup bozma nedenidir.
Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HMK.’nun 370/2. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.
ND
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2013/8282, K. 2013/6758, 16 Nisan 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama