Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/8584 K.2013/7759

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili davacının davalıya ait hastanede çalışırken iş sözleşmesini ücretlerinin ödenmemesi nedeni ile haklı olarak feshettiğini, fazla mesai yaptığını, hafta tatili ile milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını, izinlerinin hepsini kullanmadığını, bir kısım aylık norma çalışma ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek kıdem tazminatı ile diğer bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalının temyizi üzerine 9. Hukuk Dairesi'nin 17/04/2012 tarihli kararı ile kısa kararın 6100 sayılı HMK'nun ilgili hükümlerine aykırı olması nedeni ile sair temyiz nedenleri incelenmeden bozulmuştur.

Mahkeme tarafından bozma kararına uyulmuş, bozma öncesi delillere göre yeniden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde açıkça davacının 2009 yılından 10 gün kullanılmamış yıllık izni bulunduğunu belirterek yıllık izin ücreti talep etmiştir.

Davacı vekilinin bilirkişi raporundan sonra sunduğu ıslah dilekçesinde ise dava konusu edilen alacakların miktarı arttırılmıştır.

Hükme esas alınan bilirkişi ek raporunda ise davacının toplam 200 gün yıllık izin hakkı bulunduğu, sunulu yıllık izin belgelerine göre 74 gününü kullandığı, bakiye 126 gün kullanılmamış yıllık izninin kaldığı belirtilerek 126 gün üzerinden yıllık izin ücreti hesap edilmiş ve mahkeme bu miktarı hüküm altına almıştır.

Davacı vekili dava dilekçesinde yıllık izne ilişkin talebini 2009 yılından kalan 10 günle sınırlandırdığı halde 6100 sayılı HMK'nun 26.maddesine aykırı biçimde talep aşılarak yapılan hesaba itibarla yıllık izin ücretine hükmedilmesi hatalı olup bozma nedenidir.