Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/8683 K.2013/15460

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalıya ait işyerinde 07.04.2004-30.12.2009 tarihleri arasında çalıştığını, haklı bir neden olmadan iş akdinin feshedildiğini, son net ücretinin 840,00 TL.olduğunu, primlerin asgari ücret üzerinden yatırıldığını, 560,00 TL.nin banka hesabına yatırıldığını kalan kısmın ise elden ödendiğini, dini bayramlarda ve resmi bayramlarda çalışmasının devam ettiğini, bir kısım ücretinin ve yıllık izin alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek işçilik hak ve alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacının 07.04.2004 tarihinde pompacı olarak çalışmaya başladığını, ahlak ve iyiniyet kurallarına uymayan davranışlarının tespit edildiğini, bu nedenle iş akdine son verildiğini, davacıya son 1 aylık ücretinin ödenmediğini, davacının şirkete ne kadar zarar verdiğinin bilinmediğini ve bu nedenle ücretinin saklı tutulduğunu, davacının 10 gün gündüz, 10 gün gece çalıştığını, yıllık izin alacağının bulunmadığını, hafta tatili, fazla çalışma ve ... genel tatil alacaklarının hukuki dayanaktan yoksun olduğunu belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda; davacının 02/09/2008-15/09/2008 ve 07/09/2009-20/09/2009 tarihleri arasında yıllık izin kullandığı ve Mahkemenin de yıllık izin ücreti hesabında davacının yıllık izinde bulunduğu bu süreleri mahsup ederek sonuca vardığı görülmüştür. 2009 yılında Kurban Bayramının arefe gününün 19/09/2009 tarihine ve bayramın birinci gününün 20/09/2009 tarihine isabet ettiği sabittir. Ulusal ... genel tatil ücretinin hesabında, davacının yıllık izinde bulunduğu Kurban Bayramının arefe günü olan 19/09/2009 tarihi ile bayramın birinci günü olan 20/09/2009 tarihinin hesaplamanın dışında bırakılması gerekirken bu tarihlerde de davacının çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılmış olması hatalıdır.

Mahkemece bu yönler gözetilmeden hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması bozma nedenidir.