Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/9039 K.2013/17656

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, iş akdini ücretlerinin ödenmemesi nedeniyle 4857 sayılı Yasanın 24/2-e bendi uyarınca haklı nedenle feshettiğini belirterek kıdem tazminatı ile fazla çalışma, fenel tatil, ücret ve yıllık izin alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı işçi tarafından yapılan feshin maddi gerçeklerle bağdaşmadığını, iş sözleşmesinin devamsızlık nedeniyle 4857 sayılı Yasanın 25/2-g bendi gereği haklı nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacı işçinin yaptığı feshin haklı nedene dayandığını belirterek kıdem tazminatı ile fazla çalışma, genel tatil ve yıllık izin ile ücret alacakları yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı işçinin fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanmadığı hususu uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatlamalıdır. İşçinin imzasını taşıyan bordroların sahteliği ortaya konmadıkça bu bordrolardaki fazla çalışma karşılığının ödendiği kabul edilir. İşyerine giriş çıkış kayıtları vb. belgeler fazla çalışmayı ispat vasıtasıdır. Yazılı belge bulunmaması halinde ise tanık anlatımlarına göre değerlendirme yapılması gerekir.

Bordrolardaki imzanın davacıya ait olduğunun anlaşılması halinde ilgili bordronun kapsadığı ay ile ilgili davacının fazla çalışma ücretini aldığı kabul edilmelidir. Eğer bordrolar ihtirazi kayıt konulmak suretiyle imzalanmışsa bordroda belirtilenden daha fazla süre ile çalıştığını davacı taraf her türlü delil ile ispatlayabilir.

Davalı işverence dosyaya davacının imzasını içeren bordrolar sunulduğu ve bordroların bir kısmında fazla çalışma ödemelerinin yer aldığı anlaşılmaktadır.

Karara esas alınan bilirkişi raporunda tüm çalışma süresi bakımından tanık anlatımlarına göre belirlenen çalışma saatlerinden hareketle fazla çalışma ücreti tutarı bulunduğu ardından ise bordrolarda ödenen tutarların toplamının hesaplanan tutardan mahsup edildiği anlaşılmaktadır.

Davacı vekili 18.4.2011 tarihli dilekçesi ile bordrolardaki davacı imzalarına itiraz ileri sürmesine karşın Mahkemece bu hususta bir inceleme yapılmamıştır. Şu halde öncelikle bordrolarla ilgili imza incelemesi yapılmalı, imzanın davacıya ait olduğunun anlaşılması halinde ise yukarıda belirtilen şekilde fazla çalışma ödemesi olan aylar bakımından gerekli ödemelerin yapıldığı kabul edilerek hesaplamada bu ayların dışlanması suretiyle alacak miktarı belirlenmelidir. Mahkemece fazla çalışma ücreti olarak bulunan tutardan bordrolarda ödenen tutarların toplamının mahsup edildiği hesap şekline itibarla hüküm kurulması isabetsiz olup bozma nedenidir.