Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/9080 K.2013/9284

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili davacının Kaynaklar Belediyesi'nde çalışırken 5216 sayılı Yasa ile çalıştığı belediyenin Buca Belediyesi'ne devredilmesi nedeni ile kendisinin de davalı belediyeye devredildiğini, burada TİS yapan sendikaya üye olduğunu, üyeliğinin işverene 27/04/2009 tarihinde bildirildiğini, ancak buna rağmen TİS'den yararlandırılmadığını iddia ederek yıllık izin ücreti ile TİS'den kaynaklanan bazı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkeme tarafından davacının davasının kısmen kabulüne yönelik verilen karar, tarafların temyizi üzerine 9. Hukuk Dairesi'nin 06/03/2012 tarihli ilamı ile davacının temyizi yerinde görülerek yıllık izin ücreti bakımından, davacının toplam hizmet süresine göre hak kazandığı ve kullandığı yıllık izinlerin belirlenmesi ve nakilden sonra Buca Belediyesindeki çalışma süresine önceki çalışma süresinin ilavesi ile bu işyerinde hak kazanılan izine yönelik talep ise kabulüne aksi halde reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkeme tarafından bozma kararına uyulmuş, bozma ilamı doğrultusunda yıllık izin belgeleri getirtilip bilirkişiden ek hesap raporu alındıktan sonra davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı vekili davaya konu ettiği yıllık izin ücretini bozma kararı sonrası ıslah dilekçesi vererek arttırmıştır.

Mahkeme tarafından davacının yıllık izin ücretinin bozma kararı sonrası yapılan yargılama sonucu belirlilik kazandığı, bu konudaki tahkikatın henüz tamamlandığı gerekçesi ile ıslaha değer verilmiştir.

Mülga 1086 sayılı HUMK'nun 84.maddesindeki hüküm 6100 sayılı HMK'nun 177.maddesinde aynen korunmuş ve ıslahın ancak tahkikat tamamlanıncaya kadar yapılabileceği hükme bağlanmıştır.

YİBBGK'nun 04/02/1948 tarih ve 1944/10 Esas ve 1948/3 Karar sayılı kararında da bozma sonrası ıslahın mümkün olmadığı kesin bir şekilde belirtilmiştir. Bu itibarla bozmadan sonra yapılan ıslaha itibarla arttırılan bu miktar üzerinden yıllık izin ücretinin hüküm altına alınması hatalıdır.

O halde davalı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazı kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.