Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/9127 K.2013/19174

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, müvekkilinin davalıya ait İzmir Yaprak Tütün İşletme Müdürlüğünde 23.08.1993 tarihinden iş sözleşmesinin sona erdiği 31.07.2012 tarihine kadar yazıcı-hesapçı olarak çalıştığını, 01.09.2007 tarihinden itibaren yapmış olduğu işin karşılığının 6.sınıf olması sebebi ile davacıya bu sınıfa ait ücretin ödenmesi gerekirken, kadrosunun üretim işçisi olarak gözükmesi sebebi ile ücretinin 4.sınıf üzerinden ödendiğini, aynı işi yapan kadrosu yazıcı-hesapçı olarak görünen diğer çalışanların 6.sınıf karşılığı ücret aldıklarını ileri sürerek, fark ücret, ilave tediye ve ikramiye alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının 23.08.1993 tarihinde 2.sınıf üretim işçisi olarak göreve başladığını, 1995/Mart ayında müdüriyet olurları ile 3.sınıf üretim işçisi kadrosuna geçirildiğini, 1998/Eylül döneminden itibaren yapılan sınav ve başarısı sonucu 4.sınıf üretim işçisi kadrosuna geçirilerek akdin feshedildiği 31.07.2012 tarihine kadar ücretlerinin ödendiğini, herhangi bir eksik ödeme söz konusu olmadığını, davalının 2011 tarihinden itibaren özelleştirme kapsamına alındığını ve sürekli küçülmeye gittiğini, işçi statüsündeki istihdam fazlalığı nedeni ile 4/C kapsamında diğer kamu kurumlarından istihdam edilmek üzere bir kısım işçilerin iş akitlerinin feshedildiğini, böyle bir durumda davalı kurumdan sınıf ve unvan yükseltme sınavlarının açılmasının beklenemeyeceğini, TİS’te yazıcı, hesapçı unvanlı

işçilerin ücret sınıfının 3, 4 ve 5 olarak tespit edildiğini, davacıya 4.sınıf üzerinden ücret ödenmesinden sözleşmeye aykırılık bulunmadığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, bilirkişi raporunun zamanaşımı savunması gözönüne alınarak hazırlandığı ve sınıf değerlendirmesinin de yerinde olduğu raporun dosyaya ve kayıtlara uygun olduğu hüküm kurmaya yeterli bulunduğu gerekçesiyle bilirkişi raporuna itibar edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı davalı işyerinde yazıcı-hesapçı olarak çalışması nedeniyle ücretin 6.sınıf üzerinden ödenmesi gerektiğini belirterek fark ücret ve alacak talebinde bulunmuş, davalı ise davacının 4.sınıf üretim işçisi kadrosu ile çalıştığını, ücretlerinin eksiksiz ödendiğini, işçi azaltılmasına gidildiğinden sınıf ve unvan yükseltme sınavlarının açılmasının beklenemeyeceğini, yazıcı-hesapçı kadrosunda da ücret sınıfının 3, 4 ve 5 olarak tespit edildiğini, davacıya 4.sınıf üzerinden ücret ödenmesinde usulsüzlük olmadığını savunmuştur.

Davacı ve davalı tanıkları davacının yazıcı-hesapçı olarak çalıştığını, davacının emsallerinin ücretinin 6.sınıf ücret aldığını beyan etmişlerdir.

Davalı işyeri kayıtlarında davacının 4.sınıf üretim işçisi olduğu gösterilmiştir. Ancak tanık beyanları ve dosyadaki belgelerden davacının personel bölümünde çalıştırıldığı anlaşılmaktadır.

TİS’ne göre yazıcı, bilgisayar ve hesap işlerinde çalışanların III-IV-V ve VI. sınıf ücretlerini alabileceği belirtilmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının işyeri kayıtlarına göre 14.09.1998 tarihinde 4.sınıf üretim işçiliğine intibakının yapıldığı, davalı işyerinde sınav açılsaydı davacının 1999/Eylül ayında 5.sınıf, 2000/Eylül ayında 6.sınıf olabileceği kabul edilerek ve davalının zamanaşımı def’i de dikkate alınarak alacaklar hesaplanmıştır.

Dosyada mevcut deliller itibariyle sonuca varmak mümkün değildir.

Mahkemece, davalı işyeri kayıtları üzerinde uzman bilirkişi marifetiyle inceleme yaptırılarak davacının fiilen yaptığı iş ve bu işi hangi tarihten itibaren yaptığı tespit

edilmeli, yaptığı işin karşılığı TİS deki düzenlemeler uyarınca sınıfı belirlenmeli, buna göre varsa fark istekler hüküm altına alınmalıdır. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.