KÜNYE
7. Hukuk Dairesi 2013/9450 E., 2013/15813 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Eylül 2013
Karar Metni
270 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,
2-Davacı vekili, sözleşmesinin haksız feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, hafta tatili, fazla çalışma ve ulusal ... genel tatil alacaklarının tahsilini talep etmiştir.
Davalı sözleşmenin devamsızlık nedeniyle feshedildiğini fazla çalışma yapılmadığını, alacakların ödendiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Davacı tanıkları işyerinde 3 vardiya uygulandığını ve 8 saatlik mesai sonrası 1,5-3 saat arası fazla çalışma yaptırıldığını, davalı tanıkları ise davacının 8 saatlik vardiyada çalıştığını ve ayda en fazla bir kere 1 saat işten geç çıkmış olabileceğini beyan etmişlerdir. Mahkemece davacı tanık beyanları doğrultusunda günde 1,5 saat haftada 9 saatfazla çalışma yaptığı hesabıyla haftalık 9 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmiştir.
Davacının günlük 9,5 saat çalışmasından 1 saat ara dinlenmesi indirildiğinde günlük 8,5 saat çalışacağı ve 6 günlük çalışma sonucu haftalık çalışmanın 51 saat edeceği ve ancak 6 saat fazla çalışma yaptığı dikkate alınmaksızın 9 saat üzerinden hesap içeren rapora itibarla alacağın hüküm altına alınması ayrıca davalı tanıkları davacının pazartesi günleri saat 06:00 a kadar çalıştığını beyan ettiklerinden bu durum davacı ve davalı tanıklarından sorularak çalışma süresinin yeniden değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozma nedenidir.
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2013/9450, K. 2013/15813, 30 Eylül 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama