Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/9618 K.2013/9296

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili davacının davalı işverene ait işyerinde 10/10/2005 tarihinde anlaşmalı kurumlar temsilcisi olarak çalışmaya başladığını, 27/01/2009 tarihine kadar aralıksız çalıştığını, davacının iş akdinin davalı yanca 27/01/2009 tarihinde haksız olarak feshedildiğini, davacının işyerinde fazla mesaiye kalıp fazla mesai ile birlikte resmi tatil ücretleri ile yıllık izin ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili açılan davayı kabul etmediklerini, davalının işe giriş tarihinin 01/08/2006 tarihi olduğunu, 22/8/2006 tarihinde işten deneme süresi içinde çıktığını, bu nedenle davacının kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin alacağı, fazla mesai taleplerinin yersiz olup reddi gerekeceğini beyanla davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın temyizi üzerine 9. Hukuk Dairesi tarafından kısa kararın usulüne uygun olması nedeni ile bozulmuş, mahkemece bozma kararına uyularak bozma öncesi delillere göre yeniden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı vekili davacının 10/10/2005-27/01/2009 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde kesintisiz çalıştığını iddia etmiş, davalı vekili davacının 01/08/2006-22/08/2006 tarihleri arasında çalıştığını savunmuştur.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının tanık beyanlarına istinaden 16/12/2005-27/01/2009 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığı benimsenerek alacak hesabı yapılmış ise de, bilirkişi raporunda da tespit edildiği üzere dosya içinde bulunan sigortalı hizmet devam cetvelinde davacının 16/12/2005-31/07/2006 ve 23/08/2006-27/01/2009 tarihleri arasında davalı dışındaki bir işyerinden çalışmaları bildirilmiştir.

Bu iş yerinin kime ait olduğu, davalı ile bağlantısı saptanmamıştır. Sırf tanık anlatımlarına göre sonuca gidilmesi doğru olmamıştır. Bu itibarla davacının sözü edilen dönem içinde çalışmaları bildirilen iş yerinin kime ait olduğu ve davalı ile bağlantısı olup olmadığı saptanmalı, daha sonra dosya içindeki tüm deliller ile birlikte bir değerlendirmeye tabi tutularak çalışma süresi konusunda bir karar verilmelidir.

O halde davalı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.