Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2014/10249 K.2014/20694

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü: 1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı vekili, davacının aylık ücretinin asgari ücret olduğunu, bununla beraber sefer başına 450 Euro sefer primi verildiğini ,davacının 11 yıl boyunca İtalya’nın Trieste şehrinden birçok Avrupa ülkesine yük taşıdığını, son bir yıl da Türkiye’de şehirlerarası tır şoförü olarak çalıştığını, şehirlerarası ücretinin asgari ücretle birlikte aylık 900,00 TL yol primi olduğunu, davacının emeklilik nedeniyle işten ayrıldığını, kendisine 13.200,00 TL kıdem tazminatı ödendiğini, ödenen tazminatın asgari ücret üzerinden ödendiğini,

davacının asgari ücret-450 Euroluk sefer priminin tazminat hesabında dikkate alınmayarak davacıya eksik ödeme yapıldığını, yıllık izinlerini kullanmadığını karşılığının da ödenmediğini, bayram tatillerini yurt dışında çalışarak geçirdiğini öne sürerek kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davacının ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışıp çalışmadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, yazılı delil niteliğindedir. Ancak, sözü edilen çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda, tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir.

Dairemizce, ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde, hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği kabul edilmektedir. Ancak, ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının taktiri delil niteliğindeki tanık anlatımları yerine, yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Somut olayda, mahkeme tarafından benimsenen bilirkişi raporunda; davalının zamanaşımı savunması nedeniyle, davacının 25.03.2008-30.11.2009 tarihleri arasında çalıştığı dönem için genel tatil ücret alacağı hesaplanmış olup; bilirkişi tarafından, davacının bu döneme denk gelen genel tatil günlerinde çalıştığı hususunun taraf tanıklarının beyanı ile sabit olduğu kabul edilmiştir.

Mahkemece; genel tatil ücret alacağı hesaplanan dönemde, davacının uluslar arası tır şoförü olarak çalıştığı, bu dönem için yurda giriş çıkış tarihlerinin pasaport kayıtlarından anlaşılabileceği, tanık beyanlarından önce yurda giriş-çıkış kayıtlarının gözetilmesi gerektiği göz ardı edilerek hazırlanan rapora itibar edilerek hüküm kurulması hatalıdır.

Bu nedenle, genel tatil ücret alacağı hesaplanan döneme ait pasaport ve benzeri yurda giriş çıkış kayıtları üzerinde inceleme yapılmalı ve işçinin yurt dışında olduğu süreye rastlayan genel tatil günleri için hesaplamaya gidilmelidir. Davacının yurda giriş çıkış kayıtlarına göre sefer tarihleri belirlendikten sonra sefer dönemlerine denk gelen genel tatil günlerinde çalıştığı kabul edilerek genel tatil ücreti alacağının hesaplanması yerine yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.