Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2014/10735 K.2014/19178

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü 1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı davalı şirkette 21.10.1997-2008/Mayıs ve 2011/Mart-26.06.2012 tarihleri arasında, usta olarak en son 900,00 TL ücret, yemek ve yol yardırılan karşılığında, ulusal bayram genel tatil günleri de dahil olmak üzere, hafta da en az 2 gün 08.00-22.00, diğer günlerde 08.00-18.30, 2 hafta da bir cumartesi günü de 08.00-14.00 saatleri arasında çalıştığını, yıllık izin haklarının kullandırmadığını, son aya ait ücretinin ödenmeden, iş akdinin haksız olarak feshedildiğini, sinkaflı sözlerle onur ve haysiyetinin yok sayıldığını, firmaya ait web sitesinde kamunun görebileceği şekilde hedef gösterilmiş olduğunu,

yapılan bu ağır hakaretler nedeniyle Savcılığa şikayette bulunulduğunu beyanla kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti, ücret ve yıllık izin ücretinin tahsilini istemiştir.

Davalı vekili talep edilen alacaklar yönünden zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacının müvekkili şirkette 01.11.2005 - 22.01.2007, 7.04.2007 - 01.05.2008, 02.04.2011 - 25.06.2012 tarihleri arasında çalıştığını, ilk iki dönem çalışmasının davacının kendi isteği ile işten ayrılmasıyla sona erdiğini, son çalışmasının ise İşverenin güvenini kötüye kullanmak, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan davranışlarda bulunması nedeniyle haklı sebeple sona erdiğini, son maaşının brüt 756,07 TL'si olduğunu, işyerinde çalışma saatlerinin haftanın 5 günü 08.00-18.30 arasında olduğunu,

dolayısıyla fazla çalışmasının olmadığını, yıllık izin alacağının bulunmadığını, işyerinde ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışma olmadığını, son aya ait ücretinin ödenmek üzere çağrıldığnı, ancak kendisinin almak üzere işyerine gelmediğini beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Taraflar arasında hizmet süresinin tespiti hususunda uyuşmazlık vardır.

Her ne kadar davalı tarafından temyiz gerekçesinde hukuka aykırı delile itibar edilerek hizmet süresinin tespit edildiği ileri sürülmüşse de mahkemece itibar edilen ve davacının 1997 yılından beri çalıştığı beyanını içeren ses kaydına teyiden ifadelerine başvurulan tanıkların beyanlarında davacının net olarak hangi tarihte çalışmaya başladığını belirtmedikleri dikkate alındığında tanıkların davacının hangi tarihte işe başladığı hususundaki beyanlarına açıklık kazandırılmadan,

ayrıca ses kaydının hangi ortam ve şartlarda kayda alındığı hususu detaylıca değerlendirilmeden yine tanık sıfatıyla beyanlarına itibar edilen tanıkların beyan ettikleri döneme ilişkin işyerinde hizmet döküm cetveli, işyeri sigorta prim ödeme belgesi,

bordro vb. belgelerle ya da tamamlayıcı sair delillerle beyanda bulundukları döneme ilişkin çalışmalarının var olup olmadığı hususlarına açıklık kazandırılarak delillerin bir bütün olarak değerlendirilip çalışma başlangıcı ve sonu itibariyle kıdem süresine esas alınan sürenin tereddüde mahal bırakılmayacak şekilde netleştirilmesi gerekirken ve dosya kapsamından mevcut haliyle sadece tanık beyanları doğrultusunda işyerindeki çalışma başlangıç yılının en fazla 1999 yılı olduğu ve bunun dikkate alınması gerektiği göz ardı edilerek eksik incelemeyle davacının 21.10.1997 tarihinde işe başlamış olduğunun kabulüyle hizmet süresinin belirlenmiş

olması hatalı olmuştur.

Yapılacak iş, yukarda açıklandığı şekilde araştırma yapılarak davacının hizmet süresini belirlemek ve davacının alacaklarını bu hizmet süresi esas alınarak bilirkişiye hesaplattırılıp çıkacak sonuca göre bir karar vermektir.