Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2014/11050 K.2014/18927

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Davalının fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ve genel tatil ücretine yönelik temyizi yönünden;

Davacı, iş aktinin davalı işveren tarafından haksız ve bildirimsiz şekilde feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ve yıllık izin ücretinden kaynaklanan işçilik alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

Davalı davacının 06.11.2006 tarihinde işe girdiğini, dokuma operatörü olarak çalıştığını, iş aktinin devamsızlık nedeniyle haklı nedenle feshedildiğini, puantaj kayıtlarında çalışmalarının göründüğünü, fazla mesai yaptığında, hafta tatili ve genel tatillerde çalıştığında bordrolarda gösterilip ödeme yapıldığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının iş aktinin devamsızlık nedeniyle işveren tarafından haklı nedenle feshedildiği gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatı istemleri reddedilmiş; fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacaklarının bulunduğundan bahisle (%40)indirim yapılarak bu istemler kısmen kabul edilmiştir.

Davacının fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacaklarının olduğunu tanık beyanlarına dayanarak bilirkişi hesaplamıştır. Oysa davalı tarafından dosyaya 2006 yılı kasım, aralık ayları ile 2007, 2008 ve 2009 yılı ocak ayı dahil imzalı personel giriş çıkış kayıtları ile 2009 yılı şubat ayından iş aktinin feshedildiği 22.01.2011 tarihine kadar olan dönem için kartlı sistem kayıtları sunulmuştur.

Fazla çalışma, hafta tatillerinde ve genel tatillerde çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları yazılı delil niteliğindedir. Ancak, sözü edilen çalışmaların bu tür yazılı kanıtlarla kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Şu durumda, davalı işyerindeki çalışma düzenine ilişkin davacının tüm çalışma süresini kapsayan puantaj ve kartlı sistem giriş-çıkış kayıtları sunulduğuna göre davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı ile hafta tatili ve genel tatillerde çalışıp çalışmadığının bu kayıtlar bilirkişiye inceletilerek alınacak rapora göre belirlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

Anılan yön gözetilmeksizin yazılı delil yerine tanık beyanları dikkate alınarak fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücreti ücretlerine hükmedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

2-Davalının yıllık izin ücretine yönelik temyizine gelince; Dosya kapsamında bulunan deliller ve SGK kayıtlarına göre davacının davalı işyerinde 6.11.2006-22.1.2011 tarihleri arasında çalıştığı anlaşılmaktadır. Sunulan yıllık izin defteri kayıtlarında da toplam 67 gün yıllık izin kullandığı ve 5 gün için izin ücretinin ödendiği de imzalı ibraname ile sabit bulunduğuna göre davacının kullanılmamış bakiye yıllık izin hakkı bulunmamaktadır. Şu durumda yıllık izin ücreti isteminin reddi gerekir.

Kaldı ki; davacının işe başlama tarihi 6.11.2006 olduğu halde mahkemece 6.11.2005 kabul edilip hesaplamaların da ona göre yapılması doğru değildir.