Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2014/11404 K.2014/20880

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Dava, iş aktinin işveren tarafından haksız şekilde feshedildiği iddiasına dayalı kıdem ve ihbar tazminatı, ücret, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti ile resmi tatil ücretinden kaynaklanan işçilik alacaklarının ödetilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının 3 dönem halinde 1.5.1998-1.10.1998, 1.9.1999-24.2.2009 ve 25.10.2010-24.8.2011 tarihlerinde olmak üzere çalışması olduğu, bunlardan 1.5.1998-24.2.2009 tarihleri arasındaki ilk iki dönem çalışmasının evlilik nedeniyle sona erdiği; üçüncü dönem olan 25.10.2010-24.8.2011 tarihleri arasındaki çalışmasının ise işyerini işçinin kendisinin terketmesi nedeniyle sona erdiği gerekçesiyle ilk iki dönem için hesaplanan bakiye kıdem tazminatına hükmedilmiş, üçüncü dönem için kıdem tazminatı isteme hakkı bulunmadığından bahisle bilirkişi raporunda bu dönemin kıdem tazminatı hesabında dikkate alınmadığı seçenekteki miktara hükmedilmiş; fazla mesai ücreti ve yıllık izin ücreti istemleri kısmen kabul edilmiş, ihbar tazminatı ile resmi-dini bayram tatili ücretleri reddedilmiştir.

Davacının fazla mesai ücreti hesaplanırken kıdem tazminatı miktarında gözetilmeyen üçüncü dönem çalışması olan 25.10.2010-24.8.2011 tarihleri arasını kapsayan dönem de dikkate alınmıştır. Şu durumda ücret alacağı bulunan işçinin 4857 sayılı İş Kanununun 24/II-e maddesi uyarınca iş aktini haklı nedenle feshi olarak üçüncü dönem çalışmasının sona erdiği kabul edilip bilirkişi raporundan üçüncü dönem çalışması dikkate alınarak yapılan 2.ihtimal hesabının esas alınarak bakiye kıdem tazminatı miktarına hükmedilmelidir. Bu yön gözetilmeksizin verilen karar usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.