Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2014/11668 K.2015/7641

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, müvekkili aleyhine açılan icra takip dosyasındaki senedin teminat senedi olduğunu, işe girerken kendisinden alınan ve sonradan doldurularak işleme konulan bir senet olduğunu, müvekkilinin ... ’de tır şoförü olarak çalışmaya başlarken işe girişte bu şirket tarafından kendisinden teminat amacıyla boş senet alındığını, takibe konu olan senedin bu senet olduğunu, müvekkilinin ağır çalışma koşulları ve ücret ile haklarının ödenmemesi üzerine bu firmaya karşı dava açtığını bu davayı kazandıktan sonra senedin takibe konulduğunu, müvekkilinin senet alacaklısı olarak yazılan ... isimli şahsı tanımadığını,

bu kişiyle hiçbir irtibatının bulunmadığını, beyan ederek takibe konu senedin teminat senedi olduğunun tespiti ile müvekkilinin borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, ileri sürülen iddiaların gerçeği yansıtmadığını, müvekkilin sözü edilen şirketle hiçbir ilgisinin bulunmadığını, davacının borcunu ödememek için bu davayı açtığını beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Davanın yasal dayanağı 5521 Sayılı Yasa'nın 1 inci maddesidir. Anılan madde de; İşçiyle işveren veya işveren vekili arasında iş aktinden veya İş Kanunu'na dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının İş Mahkemelerinde çözümleneceği bildirilmiştir. Maddede belirtildiği üzere, İş Mahkemesinin görevli olması için şu iki unsurun birlikte gerçekleşmesi koşuldur. a) Uyuşmazlığın tarafları işçi ve işveren ya da işveren vekili olmalıdır. b) Uyuşmazlık İş Sözleşmesinden veya İş Kanunu'ndan kaynaklanmalıdır.

Görev konusu kamu düzenine ilişkin olup, mahkemece kendiğilinden dikkate alınmalıdır. Mahkemenin görevini belirlerken taraflar arasındaki uyuşmazlığın hangi hukuki sebebe dayandığına bakmak gerekir.

Somut olayda davacı ile davalı arasında herhangi bir iş akdi bulunmadığı, davalının davacının işvereni dava dışı ...’nin işçisi olmadığı, işçi ve işveren ilişkisi dışında üçüncü kişi konumunda olduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, yukarıda anılan Yasa'nın 1. maddesinin öngördüğü koşulların oluşmadığı açık seçiktir.

Bu durumda taraflar arasındaki uyuşmazlığın çözümü iş mahkemesi olmayıp görevli hukuk mahkemesi olduğundan mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken işin esası hakkında karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.