Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2014/11899 K.2014/21906

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili müvekkilinin davalı şirkette idari personel olarak görev yaptığı sırada muhtaç durumdaki anne ve babasını kendi üzerinde göstererek sağlık yardımından yararlandığını, harcamaların kurumca karşılanmaması üzerine açtıkları borçlu olmadığının tesbiti davasının Adana 2.İş Mahkemesinin 2007/31 E.sayısı ile görülmekte iken davalı kurumun karşılığında Adana 6.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/166 E.sayılı dosyası ile ihtiyati tedbir talepli olarak 44.880,90 TL tutarında dava açtığını, 6.Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından müvekkilinin tüm hak ve alacakları üzerine ihtiyati tedbir kararı konulduğunu,

6.Asliye Hukuk Mahkemesinin görevsizlik kararı üzerine davanın 2.İş Mahkemesinin dosyası ile birleştiğini, 2. İş Mahkemesinin 2009/508 Karar sayılı kararı ile müvekkilinin davası kabul edilerek borçlu olmadığının tesbitine, davalı kurumun açtığı davanın reddine karar verildiğini, usul yönünden bozulan karardan sonra 2011/476 K.sayısı ile aynı şekilde karar verildiğini ve kararın Yargıtayca onandığını, yargılama sırasında müvekkilinin işten çıkarıldığını ve tüm hak ve alacaklarına el konulduğunu, davalının uhtesinde tuttuğu miktarın 90.017,13 TL olduğunu 30.01.2012 tarihli yazısında bildirdiğini, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı,

izin ücretleri ve işe iade davası sonucu elde ettiği tüm hak ve alacaklarının doğduğu tarihten itibaren faizi ile birlikte 3 gün içinde ödenmesi talepli olarak 01.02.2012 tarihli ihtarname gönderdiklerini, talep üzerine 88.742,53 TL (avukatlık ücreti düşüldükten sonra) kalan anaparayı ödediğini faiz alacaklarını ödemediğini, bu nedenle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile kıdem tazminatı alacağının 03.04.2008 tarihinden itibaren 44.245,12 TL., ikramiye alacağının 595,16 TL, yıllık izin ücretinin 595,16 TL., ihbar tazminatının 1.902,37 TL.,

işe iade sonrası kıdem tazminatının 1.711,12 TL işe iade kararı gereği ikramiye alacağının 952,24 TL., işe başlatmama tazminatı alacağının 3.456,80 TL ve işe iade kararı gereği maaş alacağının 3.754,27 TL olmak üzere 57.212,00 TL birikmiş faiz alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı müvekkili uhtesinde bulunan 90.017,53 TL den Adana 2.İş Mahkemesinden verilen karar gereği 1.000,00 TL ve Adana 1. İdare Mahkemesinden verilen 275,00 TL olmak üzere 1.275,00 TL lehte vekalet ücreti mahsup yapılarak 88.742,53 TL olarak ödendiğini, davacının anaparayı alırken faiz hakkını talep etmediğini, talep edilen faiz oranlarının fahiş olduğunu, hesaplamanın doğru yapılmadığını, yasal faiz uygulanması ve faiz alacağının mahkeme kararının kesinleştiği tarihten itibaren hesaplanması gerektiğini beyan ederek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

6100 sayılı HMK.'nun 26. maddesine göre hâkim, kanundaki istisnalar saklı kalmak kaydıyla, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez.

Somut olayda davanın konusu sadece davacının alacaklarının işlemiş faizidir. Mahkemece kıdem tazminatı yönünden faiz başlangıcı taleple bağlı kalınarak akdin feshi tarihi olarak kabul edilmişse de ikramiye alacağı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacakları yönünden varsa temerrüt tarihinden yoksa dava tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerekmektedir.

Dava dosyasında bulunan ve hükme esas alınan 2 raporda da bilirkişi ikramiye, yıllık izin ve ihbar tazminatı alacakları yönünden fesih tarihinden başlayarak faiz hesaplaması yapmış olup bu alacaklar yönünden temerrüt tarihi davalı Türk Telekom'a faiz alacakları bakımından davacının müracaat ettiği tarih olan 01.02.2012’dir.

İkramiye, yıllık izin ve ihbar tazminatı alacakları yönünden temerrüt tarihi olan 01.02:2012 tarihinden itibaren faiz alacağının hesaplanması gerekirken fesih tarihinden itibaren yapılan hesaplamaya itibarla hüküm kurulması hatalı olup bozma sebebidir.