Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2014/12091 K.2014/16571

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekilince temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde çalışırken iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini iddia ederek kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, davacı ve davalı vekillerinin temyizi üzerine Dairemizin 25.04.2013 tarihli ilamı ile davacı temyizi bakımından özetle,”...Somut olayda davacı 11.06.2004-26.02.2010 tarihleri arasında işyerinde çalıştığını iddia etmiştir. Davalı taraf ise davacının işlerin yoğun olduğu zamanlarda belirli sürelerle çalıştığını savunmuştur.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının hizmet süresi hizmet döküm cetvelindeki çalışmaları esas alınarak 16.11.2005-06.01.2009 arası kesintili olarak 1yıl 10 ay 23 gün olarak kabul edilmiştir. Davacı taraf dosya kapsamında bulunan işe giriş bildirgelerinin imzalı olması ve belirli süreli sözleşmelerin yapılması ve tanık anlatımlarına göre de işe 11.06.2004 tarihinde girdiğini ispatlayamamıştır.

Ancak dosya kapsamında dinlenen tanıklardan işyerinin yanındaki işyerinde çalışan davacı tanığı H. G.. davacının Şubat 2010 tarihinde işyerinden çıktığını gördüğünü, davalı tanığı B.. Ş..’in ise 26.11.2010 tarihinde alınan ifadesinde davacının en son 7-8 ay önce işten tamamen çıkarıldığını ve yine davalı tanığı H..

Y..’ın davacının 2009 yılında 7-8 ay çalıştığını beyan etmişlerdir.Bu nedenle davacının çalışmasının hizmet döküm cetvelinde gösterildiğinin aksine 06.01.2009 tarihinde sona ermediği, davacının bu tarihten sonra da işyerinde 26.02.2010 tarihine kadar çalıştığının ve son ücretinin de bu tarihe göre hesaplanmasının kabulü gerekecektir.” gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkeme bozma kararına uymuş, ek hesap raporu aldıktan sonra davanın kısmen kabulüne karar vermiştir. Davacı vekili dava ve ıslah ile toplam 2612,40 TL ihbar tazminatı, 5331,63 TL kıdem tazminatı ve 621,60 TL yıllık izin ücreti talep ettiği halde HMK'nun 26.maddesine aykırı biçimde talep aşılarak 3600,80 TL ihbar tazminatı, 5887,41 TL kıdem tazminatı ve 1020,60 TL yılık izin ücretinin hüküm altına alınması hatalı olmuştur. O halde davalı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazı kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.