Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2014/12153 K.2014/20578

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin, davalı işyerinde Mayıs 2002-29.06.2012 tarihleri arasında çalıştığını, 28.06.2012 tarihinde akşam yemeği saatlerinde “bayan çalışanların soyunma odasına camdan içeri baktığı” şeklinde suçlandığını, müvekkilinin suçlamayı kabul etmemesi üzerine de tazminatsız olarak işten çıkarıldığını beyanla, kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili; davacının, müvekkili işyerinde 01.05.2002 tarihinden itibaren çalıştığını, iş akdinin “işyerinde çalışan bayan işçilere yönelik rahatsız ve rencide edici ve ahlaka aykırı davranışından” dolayı İş Kanununun 25/II (c) maddesi gereğince haklı nedenle feshedildiğini beyanla, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; “Songülay ve Sevinç Ç.'nin pencerede buğulu cam arkasında gördüklerini belirttikleri kişiyi buğulu cam arkasında ve yan profilden görmeleri, işletme müdürünün odasında Word’e yapıştırılmış 2002 tarihinde çekilmiş ve taranmış vesikalıktan teşhis ederek M.. A.. olduğuna karar vermelerinden ve işveren tarafından kadın ve erkek soyunma, tuvalet ve lavabolarının uygun şekilde ayrılmamasından dolayı M.. A..' ın işten çıkarılışının haksız olduğu” gerekçeleriyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin haklı sebebe dayanıp dayanmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda davacı işçi iş sözleşmesinin haklı bir nedene dayanmaksızın fesih edildiğini iddia etmiş, davalı işveren ise iş sözleşmesinin haklı nedenle fesih edildiğini savunmuştur.

Feshe konu somut olayda davalı işverenin işçileri olan S.Ç ve S.Ç'nin bayan soyunma odasının davacı tarafından gözetlendiğini iddia etmişlerdir. Davacı böyle bir olayın olmadığını savunmuştur. Ancak, şikâyette bulunan S.Ç ve S.Ç isimli işçilerin gerek işverene yapmış oldukları şikâyet başvurusunda gerekse, mahkemece yapılan keşifte soyunma odasını gözetleyen kişinin davacı olduğunu beyan etmişlerdir.

Davacıya bu isnatlarda bulunan yukarıda ismi geçen şahıslar ile davacı arasında iftirada bulunmalarını gerektirir bir husumette bulunmamaktadır.

Söz konusu eylem, işçinin işverenin başka bir işçisine cinsel tacizde bulunması olarak kabul edilip iş sözleşmesinin işverence haklı sebeple fesih edildiği kabul edilerek kıdem ve ihbar tazminatı isteklerinin reddine karar verilmesi gerekirken mahkemece yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmiş olması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.