Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2014/12884 K.2015/1481

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, müvekkilinin, bünyesinde çalıştığı güvenlik firmasının yaptığı anlaşma sonucu davalının Antalya biriminde güvenlik personeli olarak çalıştığını, son aylık net ücretinin 670,00 TL olduğunu, çalışılan her 2 günün ardından 1 gün izin kullanarak 08:00 – 18:00 saatleri arası, diğer gün 18:00 – 08:00 saatleri arası olmak üzere haftada 60 saati aşan şekilde çalıştığını, kullanmadığı senelik izin hakkı bulunduğunu, ödenmemiş ücretinin olduğunu belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin Antalya’da bir biriminin bulunmadığını, davacıyla aralarında iş akdi bulunmadığını, ......... A.Ş. ile müvekkili şirket arasında bir alt işveren-asıl işveren ilişkisi olmadığını, yetki, zamanaşımı ve husumet itirazında bulunduklarını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda, davacının davalı işyerinde dava dışı K.. A.. işçisi olarak çalıştığı, her iki şirket arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunduğu kabul edilmiştir. Davacı alacaklarının tahsili için öncelikle K.. A.. aleyhine Antalya 4. İş Mahkemesi'nin 2009/188 Esas sayılı dosyası ile dava açmış, dava sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, ancak karar tebliğ edilmediği için kesinleşmemiştir.

Davacı bu kez alacaklarının tahsili için bu davayı açmış ve yapılan yargılama sonunda davacının davalı işyerinde 08.01.2008-30.09.2008 tarihleri arasında toplam 8 ay 22 gün çalıştığı kabul edilerek en az bir yıl işyerinde çalışması bulunmadığından kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacağının reddine karar verilmiştir. Mahkeme, davalı şirket ile dava dışı K..

A.. arasında asıl işveren alt işveren ilişkisinin bulunduğunu ve Antalya 4. İş Mahkemesi'nin 2009/188 Esas sayılı dosyasında alınan bilirkişi raporunda belirlenen fazla çalışma ücreti alacağına davacının hak kazandığını belirterek davacının talebiyle bağlı kalarak 1.140,00 TL brüt fazla çalışma ücreti alacağına hükmetmiştir.

Ancak Antalya 4. İş Mahkemesinde davacının fazla çalışma ücreti 28.09.2006-30.09.2008 tarihleri arasındaki dönem için brüt 1.632,76 TL olarak hesaplanmıştır.

Mahkemece davacının 08.01.2008-30.09.2008 tarihleri arasında toplam 8 ay 22 gün çalıştığı kabul edilmesine rağmen Antalya 4. İş Mahkemesi'nin 2009/188 Esas sayılı dosyasında alınan bilirkişi raporunda belirlenen 28.09.2006-30.09.2008 tarihleri arasındaki süreye ilişkin hesaplanan fazla mesai ücretine hükmedilmesi hatalı olup, hüküm bu yönüyle bozulmalıdır.