Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2014/12887 K.2015/400

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan

temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, davacının 07/08/2011-02/10/2012 tarihleri arasında çalıştığı işyerinde iş akdinin haksız olarak feshedildiğini, müvekkilinin davalı işyerinde haftanın 7 günü 23.00-08.00 saatleri arasında resmi-dini bayramlar da dahil olmak üzere aralıksız çalıştığını ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, iş akdinin devamsızlık nedeniyle feshedildiğini, davacının fazla çalıştığı dönemlerde fazla çalışma ücretinin ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının davasının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, fazla çalışma ücretinde takdiri indirim yapılmasının gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Somut olayda, fazla çalışma ücreti takdiri delil niteliğindeki tanık beyanlarına göre hesaplandığından, yerel mahkemece fazla çalışma ücretine hükmedilirken makul oranda takdiri indirim uygulanmaması hatalıdır.

O halde davalı vekilinin bu yönü amaçlayan temyiz itirazı kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.