Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2014/13085 K.2015/831

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin 01.06.2011 tarihinde haklı ve geçerli bir nedene dayanmaksızın işverence feshedildiğini, davacının 08.00-23.00 saatleri arasında ve pazar günleri dahi çalışmasına rağmen fazla mesai, genel tatil ve hafta tatili ücretlerinin ödenmediğini belirterek kıdem tazminatı ile yıllık izin, fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının büro görevlisi olarak çalıştırıldığını, davacının iş akdinin haklı nedenle sonlandırıldığını, buna rağmen davacıya tamamen insani duygularla kıdem tazminatının ödendiğini, davalı işverenin kamu kurumu niteliğinde bir vakıf olup işyerinin kaymakamlık binası içinde bulunduğunu, giriş çıkış saatlerinin devlet dairelerinde geçerli olan resmi çalışma saatleri olduğunu, bu nedenle davacı taleplerinin haksız olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil alacaklarının hesabı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, davacı hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil alacağı talebinde bulunmuş ve mahkemece bilirkişinin, davacının ayda 4 gün hafta tatilinde çalıştığı ve dini bayramların birinci günü dışında tüm ulusal bayram genel tatil günlerinde çalıştığına göre yapılan hesaba itibarla hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacağının kabul edildiği görülmüştür. Davacının Adana 3. İş Mahkemesi'nin 2011/586 E. sayılı dosyasında tanık olarak ifadesinin alındığı, bu dosyada davacının hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil yönünden çalışma sürelerini farklı şekilde beyan ettiği anlaşılmıştır. Davacının tanık olarak verdiği beyanların kendisini bağlayacağı düşünülerek ilgili mahkemeden duruşma tutanakları getirtilerek sonuca varılması gerekmektedir.

Ayrıca, davalı, resmi çalışma saatlerine bağlı olarak faaliyet gösteren bir kurum olup davacının büro elemanı olarak ne sebep ve şekilde fazla mesai yaptığı yönünde somut veriler vermeyen tanıkların soyut beyanları doğrultusunda fazla mesai alacak talebinin kabulü yerinde değildir. Mahkemece, gerekirse tanıklar yeniden çağırılıp davacının yaptığı iş gereği ne sebep ve şekilde fazla mesai yaptığı açıklattırılarak varsa yasal çalışma süresini geçen çalışmaları bulunup bulunmadığının kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi hatalıdır.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.