Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2014/13378 K.2014/21733

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1.Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2.Davacı vekili, ödenmeyen fazla çalışma ve hafta tatili alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı fazla çalışma yapıldığında ödendiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir.

Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda davacı tanıkları ve davalı tanıkları yaz sezonunda ara vardiya uygulaması olduğunu normal çalışma saatlerinin üzerinde çalışıldığını beyan etmişlerdir. Davacı tanıkları beyanından davacının sabah 08:00-21:30 öğlen 12:00-24:30 ve gece vardiyası 24:00-11:30 saatleri arasında çalıştığı belirtilmiştir. Mahkemece işveren giriş çıkış kayıtlarında fazla çalışma görülmemesine rağmen bordroda fazla çalışma tahakkuku bulunduğundan rapora itibarla davacının sezonun yoğun olduğu dönemde haftada 3 gün, günde 12 saat çalıştığı kabul edilerek haftalık 13,5 saat fazla çalışma ücreti hesaplanmıştır.

Davacı vekilinin 03.05.2013 havale tarihli davalının dilekçe eklerine ilişkin beyanlarını içeren dilekçesinde kendileri tarafından sunulan ve roster denilen değişik saatlerdeki çalışma kayıtlarıyla davalı tarafından sunulan giriş çıkış kart sisteminin uyumlu olduğu anlaşılmaktadır. Davacı tarafından kaydın gerçekliğini etkileyecek nitelikte bir iddia ileri sürülmemiştir.

Diğer yandan bilirkişinin Haziran 2010, Temmuz, Ağustos ve Eylül 2011 aylarında fazla çalışma yaptığı görülmemesine rağmen bordrolarda fazla çalışma tahakkuk ettirildiği bunun da çelişkili olduğu kabul edilmesine rağmen Dairemizce yapılan denetimde bu aylarda fazla çalışmanın haftalık hesaplanması halinde fazla çalışma yapıldığı tespit edilmiştir.

Gerek davacının kayıtların doğruyu gösterdiğine ilişkin beyanları ve gerekse yapılan denetimde fazla çalışma hesaplanması nedeniyle kayıtların gerçeği yansıttığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece giriş çıkış kayıtları haftalık 45 saat esasına göre incelenmeli, denkleştirme uygulaması yapılmadığı ve fazla çalışma yapıldığında ödendiği anlaşılmakla dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat, yedibuçuk saati aşan onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak kabul edilerek hesaplama yapılmalıdır.

Ara dinlenme süresi çıkıldıktan sonra günde 11 saati aşan çalışmalar açısından 11 saati geçen kısım haftalık 45 saate dahil edilmeden fazla çalışma olarak kabul edilmelidir. Aynı şekilde gece 7,5 saati aşan çalışmalar da günlük olarak hesaplanmalıdır. Çalışma kayda dayalı olarak tespit edileceğinden hakkaniyet indirimi yapılmamalıdır.

Mahkemece anılan yönlerden değerlendirme yapılmadan eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile hüküm kurulması hatalı olup bozma nedenidir.