KÜNYE
(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi 2014/14075 E., 2014/22916 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Aralık 2014
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
Karar Metni
381 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı Sağlık Bakanlığı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,
2-Davacı, 01.09.2005-31.05.2011 tarihleri arasında davalı idarenin alt işverenlerinde başta güvenlik görevlisi devamında teknik eleman olarak çalıştığını, iş akdinin kendisi tarafından maaşlarının düzenli olarak yatırılmadığı ve bazı işçilik alacaklarının ödenmediği gerekçesi ile feshedildiğini bildirerek kıdem tazminatı ile fazla mesai, genel tatil ve yıllık izin ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.
Davalılar, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
6100 sayılı HMK.'nun 26. maddesine göre hâkim, kanundaki istisnalar saklı kalmak kaydıyla, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez.
Somut olayda, davacı dava dilekçesi ile yıllık izin ve genel tatil ücreti alacakları yönünden yasal faiz işletilmesi talep edilmiş olmasına rağmen mahkemece taleple bağlı kalınarak yıllık izin ücreti yönünden yasal faiz, genel tatil ücreti yönünden bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faiz oranını geçmemek üzere yasal faiz işletilmesine karar verilmesi gerekirken her iki alacağında en yüksek banka mevduat faiziyle tahsiline karar verilmiş olması hatalı olup bozma nedenidir. Ancak bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı kararı diğer davalı şirketin temyiz etmediği de gözetilerek düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2014/14075, K. 2014/22916, 17 Aralık 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama