Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2014/14613 K.2014/21017

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı M.. B.. vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı Bakanlığın aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine

2-Davacı, davalı işyerinde garson olarak çalışırken iş akdinin işveren tarafından haksız olarak sonlandırıldığından bahisle kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

Davalı şirket, davacının iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini, kıdem ve ihbar tazminatı talep edemeyeceğini, tüm haklarının ödendiğini hiçbir alacağı olmadığını savunarak, davalı Bakanlık ise husumet itirazında bulunarak davanın reddini talep etmişlerdir.

Mahkemece, davacının iş akdinin işveren tarafından, haklı neden olmaksızın feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacının fazla mesai ve ulusal bayram ve genel tatil alacağı bulunup bulunmadığı noktasında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, davacı davalı işyerinde depoda işçi olarak çalışmaktadır. Dosyada dinlenilen davacı tanıkları Z.. B.., Muammer Çekerek ve D.. T.. tarafından, davacının haftanın 5 günü sabah 08:00 akşam 18:00 saatleri arasında çalıştığı, bu saatler dışında malzeme geldiğinde 2 saat kadar fazla çalışması olduğu, bu şekilde fazla çalışmasının ayda 5 - 6 kez olduğunu, resmi ve dini bayramlarda izinli olduğunu, arefe günü, yarım gün tatil olduğu yönünde beyanda bulunulmuştur.

Bilirkişi tarafından, haftanın 5 günü 05.00 15.00 saatleri arası 10 saat çalıştığı, bu süreden 1 saat ara dinlenme süresini indirilmesi sonrasında haftanın 5 günü 9 saat çalışması nedeniyle haftalık çalışma süresinin aşılmadığını ancak ayda 6 kez 2’şer saat fazla çalışılması nedeniyle haftalık 3 saat fazla mesaisi olduğu belirtilerek rapor tanzim edilmiş ve fazla mesai ile ulusal bayram ve genel tatil alacakları hesaplanmıştır .

Bu rapor kendi içinde tutarlı olmakla birlikte, aynı işyerinde depo da işçi olarak çalışan D. K. ve E. Y. isimli işçiler yönünden aynı tanık beyanlarına rağmen, haftanın 5 günü 9 saat çalışmaları nedeniyle fazla mesai alacaklarının olmadığına veya haftalık 1,5 saat fazla çalışması olduğuna dair rapor düzenlenmiş olması karşısında uygulamada çelişkiye sebep olunmuştur.

Yapılacak iş; davacının, aynı depoda çalışan ve isimleri yukarıda sayılan işçilerden farklı koşullarda mesai yapıp yapmadığı hususu davacıdan ve tanıklardan yeniden sorularak farklı mesai hesabını haklı kılacak bir sebebin olup olmadığını belirlemek ve buna göre fazla mesai alacağı hakkında bir karar vermekten ibarettir.

3-Davacı tanıkları tarafından, davacının ulusal bayram ve genel tatillerde çalışmasının olmadığının beyan edilmesine karşın, davacının ispat edilemeyen ulusal bayram ve genel tatil alacağı talebinin reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Bakanlık vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.