Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2014/15701 K.2015/3680

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, daha önce çalışmakta olduğu Sinop İl Telekom Müdürlüğü'ndeki telekart hırsızlığı olayı nedeniyle adı geçen kurum tarafından tarafına 14.892,80 TL zimmet çıkarıldığını, bu miktarın ödendiğini, ceza yargılaması sonunda hakkında beraat kararı verildiğini belirterek kendisinden haksız ve hukuka aykırı olarak tahsil edilen 14.892,80 TL'nın faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, ceza dosyasının kesinleşmediğini, hukuk hakiminin ceza mahkemesi kararıyla bağlı olmadığını, davacının kasadan sorumlu olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı tarafından işlendiği sabit olmayan bir suç sebebiyle davacının yapmış olduğu ödemenin yersiz bir ödeme olması ve oluşan kurum zararının davacı tarafından gerçekleştirildiğinin sabit olmaması sebebiyle davacının ceza tehdidi altında yapmış olduğu yersiz ödemenin iadesinin gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacının Sinop Telekom Müdürlüğü telekart veznesinde veznedar olarak görev yaparken sağlam telekartların arasına 2000 adet kullanılmış telekart konulması suretiyle kurumu zarara uğrattığı iddiasıyla davacı aleyhine zimmet suçundan açılan davada, eylemin emniyeti suistimal suçu kapsamında kaldığı belirlendikten sonra kasanın alarmının bir süre açık kaldığı, imha tutanaklarının düzenli tutulmadığı, son imha tutanağının bulunmadığı, imha komisyonunda sanıklardan başka şahısların da görevli olduğu, kasanın mesai saatleri içinde iki anahtarının da bir arada bulunduğu,

telekom müfettişleri tarafından düzenlenen raporda da sanığın zimmet suçunu işlediğinin olasılık olarak belirtildiği, eski ve kullanılmış kartların yeni kart kutusu içinde bulunmasının sorumlusunun tespit edilemediği gerekçeleriyle sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak delil elde edilememesi nedeniyle sanığın beraatine karar verilmiş olup verilen kararın Yargıtay 5. Ceza Dairesince onandığı ve kesinleştiği sabittir.

Söz konusu olaya ilişkin olarak ceza yargılaması aşamasında emekli Sayıştay uzman denetçilerinden oluşan bilirkişi heyetince bilirkişi raporu hazırlanmış olup, 12/07/2004 tarihli raporda, telekartların sanık M.. G..'in sorumluluğunda olduğu, kart açığından dolayı yasal olarak sorumlu olduğu, kullanılmamış telekartların sanıkta olduğu ve bu kartların kullanılmış eskileri ile değiştirilmesinin ancak sanığın bilgisi dahilinde yapılabileceğinin belirlendiği açıkça belirtilmiştir.

Ceza yargılaması sonunda davacı hakkında delil yetersizliği nedeniyle beraat kararı verilmiş ise de, delil yetersizliği nedeniyle hakkında beraat kararı verilmiş olan davacının, hukuki sorumluluğunun hukuk mahkemesince ayrıca değerlendirilmesi gerekir.

Dosya kapsamından davacının görev tanımı, kasa sorumluluğunun kimde olduğu hususları anlaşılamadığından öncelikle davacının görev tanımı ve kasa sorumluluğunun kimde olduğu araştırılarak davalı işverenin uğradığı ileri sürülen zarar miktarı ile bu zararda davacının varsa kusur oranı ile bu orana göre sorumlu olduğu miktar belirlenmeden ceza mahkemesindeki beraat olgusuna dayanılarak davacının ödediği miktarın iadesi yönünde verilen karar hatalıdır.

O halde davalı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazı kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.