Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2014/16144 K.2014/21793

Harçlar Yasası’na ekli (1) sayılı Tarife’nin III-1-a maddesi uyarınca nispi karar ve ilam harcı, konusu belli bir değerle ilgili bulunan davalarda davanın kabulüne karar verilmesi halinde hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu değer üzerinden alınır. Davanın reddine karar verilmesi halinde ise, harcın maktu olarak alınması gerekir (Harçlar Yasası’na ekli (1) sayılı Tarife’nin III-2-a maddesi). Davacı da, kararın ret edilen kısmını temyiz ettiğinden, maktu temyiz harcı yatırması gerekli ve yeterlidir.

Bilindiği üzere; 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun,

434/1.fıkrasında;

“Temyiz dilekçesi hangi mahkemeye verilmişse o mahkemece temyiz defterine kaydolunur ve temyiz edene ücretsiz bir alındı kağıdı verilir.”

434/2.fıkrasında;

“Temyiz isteği harca tabi değilse dilekçenin temyiz defterine kaydedildiği, harca tabi ise harca yatırıldığı tarihte yapılmış sayılır.” Denilmekte;

Aynı maddenin 3.fıkrasında ise;

“Temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir. Bunlar eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa; kararı veren hakim veya mahkeme başkanı tarafından verilecek yedi günlük kesin süre içinde tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu temyiz edene yazılı olarak bildirilir. Verilen süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verir...”hükmü yer almaktadır.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 25.01.1985 gün ve 1984/5-1985/1 sayılı kararına öz itibariyle; “Harca tabi olmasına karşın harç alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçesi hakkında HUMK'nun 2494 sayılı Kanunla değişik 434/3.fıkrası hükmü benzetme yoluyla uygulanır. Bu durumda; temyiz isteği dilekçenin temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılır. Ancak, temyiz harcının mahkeme kalemince hesaplanıp temyiz edenden istendiği halde, süresinde ödenmediği belgelendirilmiş ise; temyiz isteğinin reddi gerekir” denilmektedir.