Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2014/16332 K.2014/22296

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde çalıştığını, iş sözleşmesini haklı nedenlerle feshettiğini iddia ederek kıdem tazminatının tahsilini talep etmiştir. Davalı davanın reddini istemiştir.

Mahkeme davanın kabulüne karar vermiş, davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 14.11.2013 tarihli ilamı ile özetle, “...Somut olayda; işveren tarafça davacı işçiye fazla çalışma yaptırıldığı ve yapılan fazla çalışmanın bordrolarda gösterilerek ödendiği tartışmasızdır. Yılın başında davacıdan alınmış olan taahhütnameye göre davacı işçi fazla çalışma yapmayı taahhüt etmiştir.

Fazla çalışma yaptırılması durumunun işçi yönünden haklı fesih nedeni oluşturabilmesi için fesih tarihinde 270 saatin üzerinde fazla çalışma yaptırıldığının ispatı gerekir. Ayrıca işveren 270 saatlik çalışmayı 1 yıl içerisinde istediği tarih aralığında yaptırabileceğinden, 1 yıl içinde işçinin 270 saatlik çalışmayı aşacak şekilde fazla çalışma yapıp yapmadığının tespiti gerekir.

Mahkemece, 01.01.2012 ile 14.05.2012 tarihleri arasında işverence davacıya yaptırılan fazla çalışma süresinin 270 saatin üzerine çıkıp çıkmadığının araştırılmamış olması hatalıdır. Yapılacak iş, belirtilen tarih aralığı için, bordro ve puantaj kayıtları üzerinde bilirkişi marifetiyle inceleme yaptırılarak çıkacak sonuca göre karar vermektir. Eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması isabetsiz olup bozma nedenidir.” gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkeme bozma kararına uymuş, ek hesap raporu aldıktan sonra davanın kabulüne karar vermiştir.

Bozma sonrası alınan ek hesap raporunda puantajlar ve bordrolara göre davacının 01.01.2012-14.05.2012 tarihleri arasında 248,5 saat fazla mesai yaptığı, ayrıca aynı dönemde 32,5 saat de pazar çalışması yaptığı, toplamda 281 saat fazla mesai yaptığı belirtilmiş, mahkemece ek rapor benimsenerek hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının fazla çalışmanın özel bir görünümünden ibaret olduğu,

bu çalışmaların da, bilirkişi raporunda yapıldığı gibi fazla çalışma sürelerinin hesabında dikkate alınması gerektiği gerekçesi ile davacının 270 saatin üzerinde 281 saat çalıştırıldığı ve yasal sınırın aşılması nedeni ile iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiği, kıdem tazminatına hak kazandığı kabul edilmiş ise de, davacının yasada tanımlandığı şekli ile puantaj ve bordrolara göre 01.01.2012-14.05.2012 tarihleri arasında yaptığı fazla mesai süresi 248,5 saat olup 270 saatlik yasal sınırın altındadır.

Hafta tatilindeki çalışmaları 7.5 saati aşmadığından hafta tatili olan pazar çalışmalarının fazla mesaiden sayılarak fazla mesai süresine eklenmesi doğru değildir. Bu nedenle davacının iş sözleşmesini feshi haklı nedene dayanmadığından kıdem tazminatı talebinin reddi yerine yanılgılı değerlendirme ile kabulü hatalı olmuştur.

O halde davalı vekilinin bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.