KÜNYE
(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi 2014/16499 E., 2015/23887 K.·Yargıtay İlamı
- Karar tarihi
- 1 Aralık 2015
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
- Dava Türü
- Alacak
Karar Metni
251 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1.Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.
2.Davacı vekili, davacının 09/05/1989- 31/10/2011 tarihleri arasında davalı ...’de çalıştığını, .... İl Milli Eğitim Müdürlüğüne naklen atanarak.... İlköğretim Okulu Müdürlüğünde göreve başladığını, ödenmeyen fazla çalışma, ilave tediye, .... ikramiye alacağı, banka promosyonu, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil ve yemek ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.
Davalı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
6772 sayılı Yasa’dan kaynaklanan ilave tediye alacağına dava belirsiz alacak davası olarak açıldığından talep gözetilerek dava tarihinden itibaren yasal faiz oranını geçmemek üzere en yüksek mevduat faizi yerine doğrudan en yüksek mevduat faizine hükmedilmesi hatalıdır.
3.Davacının ulusal bayram genel tatil alacağı ve hafta tatili alacağı tanık beyanları ile kabul edilmiş ise de, dosyada Belediye Başkanlığı Temizlik İşleri Müdürlüğü imzalı çalışacak işçilere ilişkin kayıtlar bulunmaktadır. Bilirkişi tarafından bu kayıtlar davalı itirazına rağmen davacı imzası olmadığından hesaplamalarda değerlendirilmemiştir. Davacı tarafından imzalı olmasa bile resmi kayıt niteliğindeki bu belgeler dikkate alınarak ulusal bayram genel tatil ve hafta tatili alacağının değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi hatalıdır.
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2014/16499, K. 2015/23887, 1 Aralık 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama