Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2014/16523 K.2015/13069

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, davacının 25/01/2013 tarihine kadar çalışmasına devam ettiğini, çocuğunun hastalanması nedeniyle 1 günlük izin talebi karşısında davalı şirket yetkilisinin küfür ve tehdit de ederek davacıyı işten kovduğunu öne sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ve hafta tatili ücret alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacının çalıştığı tüm şirketlerin davaya dahil edilmesi veya ihbar edilmesi gerektiğini, davacının haftada 45 saati geçmeyecek şekilde çalıştırıldığını, fazla çalışma yaptırılmadığı gibi ulusal bayram ve genel tatil günlerinde de çalıştırılmadığını, fazla çalışma ve yıllık izin konusunda işyeri kayıtlarının esas alınması gerektiğini, davacıya küfür ve hakaret edilmediğini, tam aksine davacının amirlerine küfür ve hakaret ettiğini, davacının 26/01/2013 - 05/02/2013 tarihleri arasında izinsiz ve habersiz olarak işyerine gelmediğini, ihtara rağmen bu durumun devam ettiğini, davacının iş akdine İş Kanununun 25/II-g bendi gereğince bildirimsiz ve tazminatsız olarak son verdiklerini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacının iş akdinin haklı olarak sonlandırıldığının ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın, kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı ve hafta tatili günlerinde çalışıp çalışmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını ve hafta tatili günlerinde çalıştığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ve hafta tatili günlerinde çalışıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, sözkonusu çalışmaların yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı ve hafta tatili günlerinde çalışılıp çalışılmadığı araştırılmalıdır.

Somut olayda, Mahkemece, tanık beyanlarından hareketle davacının haftalık 12 saat fazla mesai yaptığı, bunun yanında ayda bir hafta tatilinde de çalıştığı kabul edilerek takdiri indirim de yapıldıktan sonra bu alacaklar hüküm altına alınmıştır.

Davacı davalı işyerinde 01.05.2011-25.01.2013 tarihleri arasında çalışmıştır. Davalı tarafça 01.05.2011-30.11.2012 tarihleri arasına ait imzalı puantaj kayıtları sunulmuştur.

30.11.2012-25.01.2013 tarihleri arasındaki çalışma dönemine ait puantaj kayıtları sunulmadığından tanık beyanlarından hareketle davacının bu dönemde haftanın 2 günü 07.00-19.00 arası ( 1.5 saat ara dinlenme ile) haftanın 4 günü 07.00-17.00 arası ( 1 saat ara dinlenme ile) çalışarak haftada 12 saat fazla çalışma yaptığının ve ayda 1 hafta tatilinde çalıştığının kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak, puantaj kayıtlarının sunulduğu dönemde davacı haftanın 6 günü 06.00-15.00 Ya da 07.00-16.00 saatleri arasında çalışmaktadır ve hafta tatili kullanmıştır. Mahkemece puantaj kayıtlarına itibar edilmemiş ise de; kayıtlar davacı tarafından imzalanmış olup davacının imzaya bir itirazı bulunmamaktadır.

Bu nedenle puantaj kayıtlarının sunulduğu 01.05.2011-30.11.2012 tarihleri arasındaki dönem bakımından davacının 1 saat ara dinlenmesi ile günde 8 saat çalıştığı, haftalık çalışma saatinin 48 saat olduğu ve haftalık normal çalışma süresinin 3 saat aşıldığı ve bu dönem bakımından davacının hafta tatili ücret alacağı bulunmadığı kabulüne göre hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.