Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2014/16780 K.2014/22307

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan T.. M.. vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı Türkiye Taş Kömürü Kurumu Armutçuk Müessese Müdürlüğü vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2)Davacı vekili, davacının davalılara ait işyerinde çalıştığını, iş sözleşmesinin feshedildiğini, fazla mesai yaptığını, tatil günlerinde çalıştığını iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece istek kısmen hüküm altına alınmış, davalıların temyizi üzerine Dairemizin 05.12.2013 tarihli ilamı ile özetle, “2-...Somut olayda; davacı haftada en az 3 gün 3'er saat fazla mesai yaptığını ileri sürmüş, davalı ....İnşaat Tic. A.Ş vekili ise işyerinde 08.00-16.00, 16.00-24.00 ve 24.00-08.00 saatleri arasında 3 vardiya halinde çalışıldığını, günde 1,5 saat çay ve yemek molası verildiği için fazla mesai yapılmadığını, çok nadir mesai yapıldığı zamanlarda ise işçilere ücretlerinin ödendiğini savunmuştur. Dinlenen taraf tanıkları da davalı işyerinde 3 vardiya sistemine göre çalıştıklarını beyan etmişlerdir.

Buna göre davalı işyerinde 3'lü vardiya sistemine göre çalışıldığı sabit olup, kural olarak 3'lü vardiya sisteminde fazla çalışma yapılması mümkün olmasa da davalı işyerinde fazla çalışmanın yapıldığı davalı... İnşaat Tic. A.Ş vekilinin kabulündedir.

Mahkemece, davacının yer altı maden işçisi olması nedeni ile “Sağlık Kuralları Bakımından Günde Ancak Yedibuçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkındaki Yönetmelik” hükümlerine tabi olduğu anlaşılan davacının günde 7,5 saati aşan çalışmasının fazla çalışma olacağı dikkate alınarak, günde 7,5 saati aşan çalışmasının olup olmadığı irdelenip değerlendirilmek yerine, davacı iddiası gibi haftada 3 gün 3 saatten 9 saat fazla çalışma yapıldığı kabul edilerek hesaplanan, ara dinlenme süresinin kaç saat kabul edildiği ve günlük 7,5 saati geçen çalışmanın ne şekilde olduğu açıklanmayan bilirkişi raporuna göre fazla çalışma ücreti isteğinin kabulü doğru değildir.

Mahkemece Yargıtay’ın bugüne kadar yerleşmiş hesaplama yöntemine aykırı ve denetime elverişli olmayan bilirkişi raporuna itibar edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.” gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkeme bozma kararına uymuş, ek hesap rapor aldıktan sonra yeniden davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Fazla mesai süresi ve hesabı ihtilaflıdır.

Bozma öncesi hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının haftanın 3 günü günlük 3 saatten haftalık 9 saat fazla mesai yaptığı kabul edilmiş ve buna göre fazla mesai ücreti hesaplanmıştır. Mahkemenin hükmüne uyduğu bozma ilamında bilirkişinin bu hesap tarzının yerleşik hesaplama yöntemine aykırı ve denetime elverişli olmadığı belirtilerek bozma yapılmıştır.

Bozma sonrası hazırlanan ve mahkemece benimsenen bilirkişi ek hesap raporunda ise, günlük mesai saatleri ara dinlenme süreleri gösterilerek davacının haftalık 6 saat fazla mesai yaptığı yönünde tespit yapılmış olup, bu hesaplama tarzı dosya kapsamına ve yerleşik ve yasal hesaplama yöntemine uygundur.

Ancak davacının hafta tatili talebi olmadığı ve bozma öncesi raporda da hesaplanmadığı için davalılar lehine kazanılmış hak oluştuğu halde, haftalık 6 saat üzerinden hesaplanacak fazla mesai ücretinin hakkaniyet indirimi ile hüküm altına alınması gerekirken, bozma sonrası hazırlanan ek hesap raporunda kazanılmış hakkın ihlali ile ayda iki pazar için hafta tatili ücreti hesaplanması ve bunun fazla mesai imiş gibi değerlendirilerek fazla mesai ücretine katılması,

sonrasında ise bozma öncesi miktarı aştığı gerekçesi ile bozma öncesinde hüküm altına alınan miktarın fazla mesai ücreti olarak tekrar davalılardan tahsiline karar verilmesi hatalı olmuştur.

O halde davalı T.. M.. vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.