Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2014/17971 K.2014/21556

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı S.. B.. vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalı Belediyenin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı, davalı işyerinde Mayıs 2005-Ocak 2010 tarihleri arasında çalıştığını, iş akdinin işveren tarafından haksız feshedildiğini, ihbar tazminatının ödenmediğini, kıdem tazminatının kısmen ödendiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin, fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil ve hafta tatili ücreti alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı S.. B.., yıllık izin, hafta tatili ve genel tatil ücretleri yönünden derdestlik itirazında bulunduklarını, davacının ihale alan firmaların işçisi olduğunu, davanın husumet yönünden reddi gerektirdiğini, davacıya M.. şirketi tarafından 3.741,25 TL ödeme yapıldığını, davalı M..Y.. Org. İnş. Tem. Ltd. Şti, davanın M..şirketi yönünden pasif husumet yokluğu nedeni ile reddi gerektiğini, ihale ile alınan temizlik işinin süresinin S..

B..nın talimatı ile 31.07.2009 tarihinde sona erdiğini, iş akitlerinin sona erdiğinin çalışan personele noter kanalı ile bildirildiğini, anılan bildirimin ihbar öneli olarak iş akdinin feshini içerdiğini ve iş arama izninin verildiğini, davalı şirketin elinde yapacak başka bir iş kalmaması nedeniyle zorunlu olarak işçi çıkartma yoluna gidildiğini, davacıya bütün alacaklarının 3.741,25 TL olarak ödendiğini savunarak davanın reddini talep etmişlerdir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının davalı işyerinde toplam 5 yıl 3 ay 22 gün çalıştığı, dinlenen tanık beyanlarına göre çalışmalarının kesintisiz olduğu, iş akdinin işveren tarafından haksız feshedildiği, davacının yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti ve tatil ücreti talepleri hakkında aynı mahkemenin 2010/834 E.-2011/362 K. sayılı kararı ile karar verildiğinden bu taleplerinin reddi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda; davacının başka bir avukatı vasıtasıyla bu dava açıldıktan sonra Adana 1.İş Mahkemesinin 2011/797 E. sayılı dosyası ile bakiye kıdem tazminatının tahsilini talep ettiği, M..Y..Org. İnş. Tem. Ltd.

Şirketi tarafından ödenen kıdem tazminatının mahsubu ile davacının bakiye 1.256,00 TL kıdem tazminatı alacağının olduğunun belirlendiği, kararın miktar itibariyle kesin olarak verildiği, davacı vekilinin Adana 10.İcra Müdürlüğü’nün 2012/5152 E. sayılı takip dosyası ile alacağı tahsil ettiği söz konusu dava ve icra dosyalarının incelenmesinden anlaşılmaktadır.

Bu dosyada ve Adana 1.İş Mahkemesinin 2011/797 E. sayılı dosyasında davacının ücretinin aynı kabul edildiği, ancak fesih tarihlerinin farklı kabul edildiği, davacının Adana 1.İş Mahkemesinin 2011/797 E. sayılı dosyasında iş akdinin feshi tarihini 31.07.2009 tarihi olarak bildirmesi nedeniyle bu beyanı ile bağlı olduğu ve bu beyana göre yapılan hesaplamada ortaya çıkan miktarın icra dosyasına ödendiği anlaşılmaktadır.

Davacının kıdem tazminatı talebinin kesin hüküm nedeniyle reddi gerekirken kabul edilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.