Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2014/1811 K.2014/10902

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini belirterek, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, ulusal bayram genel tatil, hafta tatili ve fazla çalışma ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece davacının iş sözleşmesi kapsamında çalışmadığı idari sözleşme ile çalıştığını davaya bakmaya adli yargı yerinin değil, idari yargı yerinin görevli olduğu gerekçesi ile davanın yargı yolu yanlışlığı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 1 inci maddesi uyarınca, İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında, iş akdinden veya İş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözüm yeri iş mahkemeleridir.

Somut olayda, davacı ile davalı idare arasında davacının figüranlık yapmasına ilişkin sözleşmeler imzalanmışsa da davacı tanık beyanlarından da anlaşılacağı üzere, davacının idari işler ve bu işler dışında her işe koşturularak çalıştırıldığı beyan edilmiştir.

Mahkemece, davalının kamu kurumu olduğu ve taraflar arasındaki sözleşmenin de iş sözleşmesi niteliğinde olmadığı kabul edilmiş ise de, 657 sayılı Yasanın 4-B maddesinde sözleşmeli personelin hangi hallerde çalıştırılacağı açık olarak belirtilmiştir. Buna göre sözleşmeli personel, kamu hizmet ve görevlerinin yürütülebilmesi amacıyla, geçici süreler için esasen kamu görevlisi sıfatını taşımayan özel bilgi ve ihtisası olan kişilerin zaruri ve istisnai hallere mahsus olmak üzere çalıştırılır.

Davacı tanık beyanlarına göre davacının işyerinde idari bölümde çalıştırıldığı her türlü getir-götür işlerinin yaptırıldığı anlaşıldığından bu anlamda yasanın aradığı zorunluluk, istisnailik ve özel mesleki bilgi koşulları gerçekleşmemiş olup, davacı sözleşmeli personel tanımına uygun düşecek bir iş de yapmamıştır.

Dava konusu hukuki ilişkide, hizmet akdinin denetim, gözetim, zaman, bağımlılık ve ücret unsurlarının bulunduğu, davacının çalışmalarının 4857 sayılı Yasa kapsamında gerçekleştiği, taraflar arasında hizmet ilişkisinin mevcut olduğu, davacı 1475 sayılı Yasanın 2. ve 4857 sayılı Yasanın 1.maddesine göre işçi olup İş Kanunu kapsamında yer aldığı, uyuşmazlığın adli yargı yerinde çözülmesi gerektiği anlaşılmaktadır.

Buna göre işin esasına girilerek bir hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde davanın yargı yolu yanlışlığı nedeniyle reddine karar verilmesi hatalı olup yargı yolu kamu düzenine ilişkin olduğundan temyiz edenin sıfatı gözetilmeksizin karar bozulmalıdır.