Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2014/18395 K.2015/88

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, fazla mesai ve resmi tatil ücretlerinin ödenmediğini, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını, 15 yıl sigortalılık süresi ile 3600 gün prim ödeme gün sayısını doldurduğunu, bu nedenlerle iş akdini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile yıllık izin, fazla çalışma, resmi tatil ve ücret alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının devamsızlık yapması nedeniyle iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, emeklilik için davacının yaş dışındaki koşulları yerine getirmesi nedeniyle kıdem tazminatı almaya hak kazandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda; davacı işçinin fazla çalışma ücreti isteklerinin kabulüne karar verilmiştir.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının fazla mesai ve genel tatil ücreti alacaklarının tanık beyanlarına göre hesaplandığı anlaşılmakla mahkemece fazla mesai ve genel tatil alacaklarından hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği düşünülmeksizin karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.