Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2014/1912 K.2014/13309

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı T.. M..'ne bağlı Karacabey İşletme Müdürlüğü'nde faaliyet gösteren taşeron firmalarda çalıştığını, fazla çalışma bedelleri, resmi tatil alacakları ve yıllık izin ücretlerinin iş veren tarafından ödenmediğini, belirterek işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davacı işçinin fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil alacağının zamanaşımına uğrayıp uğramadığı noktasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı Kanundan daha önce yürürlükte bulunan 1475 sayılı Yasada ücret alacaklarıyla ilgili olarak özel bir zamanaşımı süresi öngörülmediği halde, 4857 sayılı İş Kanunun 32/8 maddesinde, işçi ücretinin beş yıllık özel bir zamanaşımı süresine tabi olduğu açıkça belirtilmiştir. Ancak bu Kanundan önce tazminat niteliğinde olmayan, ücret niteliği ağır basan işçilik alacakları Borçlar Kanununun 126/1 maddesi (6098 Sayılı TBK 147) uyarınca beş yıllık zamanaşımına tabidir.

Somut olayda, ıslah dilekçesi davalı vekiline 03.07.2013 tarihinde tebliğ edilmiş ve davalı 10.07.2013 tarihli dilekçesi ile süresi içinde zamanaşımı definde bulunmuştur. Bilirkişi tarafından düzenlene ek rapor ile zamanaşımı savunması değerlendirilmiş ise de, mahkemece ek rapor dikkate alınmadan, zamanaşımı savunması değerlendirilmeden fazladan ulusal bayram ve genel tatil, fazla mesai alacağına hükmedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.