Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2014/19369 K.2015/13071

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, ekmek ustası olarak çalışan davacının iş akdinin haksız ve bildirimsiz olarak sona erdirildiğini öne sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, hafta tatili, genel tatil ve ücret alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacının kürekçi çırağı olarak ve yarım gün çalıştığını, davacının önce işi bıraktığını sınra ise tekrar başladığını ve bu kez devamsızlık yapması nedeniyle iş akdine son verildiğini, küçükbir işletme olduğu için de kayıt tutulmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davalının davacının iş akdini haklı nedenle sona erdirdiğini ispatlayamadığı, devamsızlık yapıldığını savunmuş ise de dosyaya devamsızlık tutanağı dahi sunulmadığı, davacının net 1.200 TL almasına rağmen son 8 ayın ücretinin asgari ücretten ödenmesi nedeniyle davacının ücret farkı alacağı bulunduğu, davacının hafta tatillerinde ve genel tatillerde çalıştığı ve yıllık izin ücreti alacağının bulunduğu gerekçesiyle davanın,kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında hizmet akdinin kim tarafından feshedildiği ve feshin haklı olup olmadığı konularında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı, davalı tarafından işten çıkarıldığını iddia etmiş, davalı ise davacının iş akdine mazeretsiz olarak devamsızlık yapması nedeniyle haklı olarak son verildiğini savunmuştur. Mahkemece, davacının iş akdinin davalı işveren tarafından haklı bir neden olmaksızın sona erdirildiği gerekçesiyle davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı kabul edilerek hüküm kurulmuş ise de; davacı tanıkları ... ve davacının eşi olan tanığı .... davacının işveren tarafından ücretinin ödenmemesi nedeniyle işten kendisinin çıktığını beyan etmişlerdir.

İşçinin emeğinin karşılığı olan ücret işçi için en önemli hak, işveren için en temel borçtur. 4857 sayılı İş Kanununun 32'nci maddesinin dördüncü fıkrasında, ücretin en geç ayda bir ödeneceği kurala bağlanmıştır. 5953 sayılı Basın İş Kanununun 14'üncü maddesinin aksine, 4857 sayılı Yasada ücretin peşin ödeneceği yönünde bir hüküm bulunmamaktadır. Buna göre, aksi bireysel ya da toplu iş sözleşmesinde kararlaştırılmadığı sürece işçinin ücreti bir ay çalışıldıktan sonra ödenmelidir.

Ücreti ödenmeyen işçinin alacağı konusunda takibe geçmesi ya da ücreti ödeninceye kadar iş görme edimini yerine getirmekten kaçınması, iş ilişkisinin devamında bazı sorunlara yol açabilir. Bu bakımdan, işverenle bir çekişme içine girmek istemeyen işçinin, haklı nedene dayanarak iş sözleşmesini feshetme hakkı da bulunmaktadır. Ücretin hiç ya da bir kısmının ödenmemiş olması bu konuda önemsizdir.

4857 sayılı İş Kanununun 24'üncü maddesinin (II) numaralı bendinin (e) alt bendinde sözü edilen ücret, geniş anlamda ücret olarak değerlendirilmelidir. İkramiye, prim, yakacak yardımı, giyecek yardımı, fazla mesai, hafta tatili, genel tatil ücreti gibi alacakların ödenmemesi durumunda da işçinin haklı fesih imkânı bulunmaktadır.

Somut olayda, davacının ücret, hafta tatili ve genel tatil ücret alacakları hüküm altına alınmıştır. Hal böyle olunca, davacının işçilik alacaklarının ödenmemesi nedeniyle iş akdini haklı nedenle feshettiği kabul edilerek ihbar tazminatı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile işçinin ihbar tazminatına hak kazandığının kabulü ile hüküm kurulması hatalı olup bozma nedenidir.