Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2014/20200 K.2015/19473

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, davacının iş akdinin haksız olarak sonlandırıldığını, davalı iş yerinde haftanın 6 günü 07:00-18:00 saatleri arasında çalışan davacıya fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini, davacının genel tatil günlerinde de çalıştığını, sadece 15 gün izin kullandığını, hak ve alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı vekili, davacı ile aralarında herhangi bir iş ilişkisi bulunmadığını, bu nedenle de tüm yükümlülüklerin yüklenici firmalara ait olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iş akdinin davalı işveren tarafından haksız olarak feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında fazla çalışma süresinin hesabı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda davacı, dava dilekçesinde davalı işyerinde haftanın 6 günü 07:00-18:00 saatleri arasında çalıştığını iddia etmiştir. Davacı talebini aşar şekilde beyanda bulunan tanıklara itibarla davacının haftanın 3 günü saat 21:00'e kadar çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapan bilirkişi raporu doğrultusunda hüküm kurulmuştur. Oysa davacının dava dilekçesinde saat 18:00'den sonra çalışma iddiası yoktur. Taleple bağlılık kuralı gereğince davacının haftanın 3 günü de 18:00'e kadar çalıştığı kabul edilerek fazla çalışma ücreti alacağının haftalık 6 saat üzerinden hesaplanması gerekirken haftalık 15 saat üzerinden yapılan hesaplamaya itibarla hüküm kurulması hatalıdır.

3-Davacı tarafça dava konusu alacaklara reeskont faizi talep edilmiştir. Taleple bağlılık ilkesi gereğince kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücretine en yüksek banka mevduat faiz oranını aşmamak üzere reskont faizi, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücretine ise yasal faiz oranını aşmamak üzere reskont faizine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi de hatalıdır.

4-Alacakların net veya brüt olduğu belirtilmeden karar verilerek hükmün infazında tereddüde yol açılması da hatalıdır.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.