Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2014/20647 K.2015/27023

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan tüm temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı; davalı işveren tarafından iş olmadığı gerekçesi ile rızası dışında ücretsiz izne ayırıldığını, ücretsiz izindeyken fabrika binasına ilan asılmak suretiyle işten çıkarıldığını, 17.673,22 TL kıdem tazminatı ödemesi yapıldığını ancak ödemenin eksik olduğunu iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile ücret, gece zammı, fazla çalışma ücreti, yıllık izin ücreti, ulusal bayram genel tatil üreti, hafta tatili ve il dışı görevlendirme harcırah alacağını talep etmiştir.

Davalı; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında; davacının, kıdem tazminatına esas günlük giydirilmiş ücretinin tutarı hakkında uyuşmazlık söz konusudur.

Kıdem tazminatına esas alınacak olan ücretin tespitinde 4857 sayılı İş Kanununun 32. maddesinde sözü edilen asıl ücrete ek olarak işçiye sağlanan para veya para ile ölçülebilen menfaatler göz önünde tutulur. Buna göre ikramiye, devamlılık arz eden prim, yakacak yardımı, giyecek yardımı, kira, aydınlatma, servis yardımı, yemek yardımı ve benzeri ödemeler kıdem tazminatı hesabında dikkate alınır. İşçiye sağlanan özel sağlık sigortası yardımı ya da hayat sigortası pirim ödemeleri de para ile ölçülebilen menfaatler kavramına dahil olup, tazminata esas ücrete eklenmelidir. Satış rakamları ya da başkaca verilere göre hesaplanan pirim değişkenlik gösterse de, kıdem tazminatı hesabında genişletilmiş ücret kavramı içinde değerlendirilmelidir.

Somut olayda; uyuşmazlık konusu giydirilmiş ücret hesaplanırken, asıl ücrete, yemek ücreti olarak günlük 6,00 TL ilave edilmiş ancak emsal dosyalarda günlük yemek ücreti 2,25 TL olarak kabul edilmiş ve davalı tarafta davacının günlük yemek yardımının bu tutarda olduğunu savunmaktadır. Bilirkişi tarafından dayanak gösterilmeden 6,00 TL yemek yardımı hesaplanmışsa da, bu miktarın bulunuş yöntemi denetime elverişli değildir. Yapılacak iş, fesih tarihi itibariyle esas alınacak yemek ücreti tutarını ilgili odadan araştırarak sonuca gitmektir.

Mahkemece eksik inceleme ile karar verilmesi bozma nedenidir.