Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2014/21167 K.2015/22371

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle davalı tanığı Turgay için yazılan talimat cevabı beklenmeden bilirkişi raporu tanzimi hatalı ise de, sonuca etkili olmadığının anlaşılmasına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde 13/10/2010 tarihinden itibaren satış temsilcisi olarak çalışmaya başladığını, çalışmasının haftanın 7 günü bir gün 10:00-22:00 saatleri arasında, diğer gün ise 12:00-22:00 saatleri arasında olmak üzere kesintisiz olduğunu, davacıya fazla mesai ücreti ve hak kazandığı diğer ücretlerin ödenmemesi üzerine iş sözleşmesini 30/04/2013 tarihinde haklı olarak feshettiğini, davacının yıllık izinlerini kullandırılmadığını iddia ederek kıdem tazminatı, fazla mesai ve yıllık izin ücretinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının haklı nedenle iş akdini feshetmenin söz konusu olmadığını, talep edilen ücretlerinin ödenmiş olduğunu beyanla davanın reddini istemiştir.

Mahkemece ödenmeyen fazla mesai ücretlerinin bulunması nedeni ile davacının iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiği, kıdem tazminatına hak kazandığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Fazla mesai ücreti ile ilgili taraflar arasında ihtilaf bulunmaktadır.

Bilirkişi raporuna itibarla haftada 6 gün, günde 10 saat çalışan davacının ara dinlenme süresinin mahsubu ile haftalık 6 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek hakkaniyet indirimi ile alacak hüküm altına alınmış ise de, bilirkişinin hesaplamada esas aldığı çizelgeler son iki aya ait olup bunlara göre davacı 10.00-18.00 veya 14.00-22.00 saatleri arasında günlük 8 saat çalışmıştir. 1 saat ara dinlenme ile haftalık çalışması 45 saatin altında kalmaktadır. Bu nedenle bilirkişi raporu maddi hataya dayanmakdır ve hükme esas alınamaz.

Ancak davacı ile birlikte çalışan davacı tanığı G..Y..'in beyanı dikkate alındığında davacının çizelge bulunan 2013 yılı Mart ve Nisan ayları hariç 2011 yılı Mart ayından 2013 yılı Şubat ayına kadar haftada 6 gün olmak üzere bir gün 10.00-18.00, bir gün 12.00-22.00 saatleri arasında çalıştığı ve haftalık 3 saat fazla mesai yaptığı anlaşıldığından haftalık 3 saat üzerinden fazla mesai ücretinin hesap edilmesi gerekirken yazılı şekilde hazırlanan rapora göre karar verilmesi hatalı olmuştur.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.