KÜNYE
(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi 2014/21576 E., 2015/21817 K.·Yargıtay İlamı
- Karar tarihi
- 9 Kasım 2015
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi (İş Mahkemesi Sıfatıyla)
- Dava Türü
- Alacak
Karar Metni
318 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,
2-Davacı, davalının güvenlik işini alan şirkette çalıştığını, sözleşmenin haksız olarak feshedildiğini, aynı isteklerle alt işveren ...Özel Güvenlik’e karşı açılan davada alacakların kabulüne karar verildiği ve açılan davanın temyiz edilmeyerek kesinleştiğini, yapılan icra takibi sonucu alacaklarını tahsil edemediğini, bu nedenle asıl işveren olan davalıya karşı bu davanın açıldığını belirterek kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.
Davalı, ihale makamı olduklarını, adı geçen dosyada taraf olmadıkları, dosyanın Yargıtay denetiminden geçmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkeme, davalı ile özel güvenlik şirketi arasında geçerli bir alt işverenlik ilişkisi olduğundan davalının da aynı miktarlarla sorumlu olduğuna tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla karar vermiştir.
Hüküm altına alınan alacaklardan yılık izin, genel tatil ve ücret alacağına işletilecek faiz başlangıçları asıl işverene karşı açılan ilk davanın dava ve ıslah tarihi olarak gösterilmiştir. Söz konusu alacakların faiz başlangıç tarihinin bu davanın açılış tarihi olan 29.04.2014 olması gerekmektedir. Bu husus hatalı olup kararın bu nedenle bozulması gerekmekte ise de, bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2014/21576, K. 2015/21817, 9 Kasım 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama