KÜNYE
7. Hukuk Dairesi 2014/21941 E., 2016/1738 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Ocak 2016
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Dava Türü
- Alacak
Karar Metni
390 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,
2- Davacı iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı neden olmadan feshedildiğini iddia ederek kıdem, ihbar tazminatı ve bazı işçilik ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı, davacıya tüm haklarının ödendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, toplanan kanıtlar, davacıya ait işyeri ve SGK.kayıtları ile bilirkişi raporuna dayanılarak talep edilen tazminat ve alacakların kısmen kabulüne karar verilmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda yasaya uygun şekilde kıdem, ihbar tazminatı ile ücret, genel tatil, fazla çalışma ve yıllık izin ücreti alacağının hesaplanıp, hüküm altına alınması isabetlidir.
Ancak mahkemece 5953 sayılı Basın Mesleğinde Çalışanlarla Çalıştırılanlar Arasındaki Münasebetlerin Tanzimi Hakkında Kanunda kıden tazminatına fesih tarihinden itibaren faiz ödeneceği ve kıdem tazminatı ile ücret alacaklarına bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faize hükmedileceği yönünde bir düzenleme de yer almadığı halde hükmolunan kıdem tazminatına fesih tarihinden itibaren en yüksek mevduat faizi uygulanması davacı kıdem tazminatı dışındaki alacakları için yasal fesih talep ettiği halde talep aşılarak en yüksek banka mevduat faizi yürütülmüş olması hatalı olup, bozma nedenidir.
Ne var ki; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, talepte gözetilerek düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2014/21941, K. 2016/1738, 28 Ocak 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama