Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2014/22037 K.2015/22235

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı, önce ...’e ait işyerinde çalışırken sonra kurulan şirkete geçirildiğini, iş sözleşmesinin haklı neden olmadan feshedildiğini ileri sürerek, kıdem , ihbar tazminatları ile fazla çalışma, milli bayram ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davalı şirketin tek sahibinin ... olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalılar arasında organik bağ bulunduğu kabul edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davalılar arasında organik bağ olup olmadığı, iş sözleşmesinin kim tarafından feshedildiği, davacının hizmet süresinin ne kadar olduğu, fazla çalışma yapıp yapmadığı noktalarında toplanmaktadır.

Somut olayda, davacı önce davalı ... yanında çalıştığını, sonra kurulan şirkete devredildiğini ileri sürmüş; davalılar vekili de şirketin sahibinin davalı ... olduğunu savunmuştur. Mahkemece davalılar arasındaki hukuki ilişkinin niteliği araştırılmamıştır. Davalı işyeri şahıs firması iken şirketleştiyse, davalı ...’ün ancak kıdem tazminatı, fazla çalışma ve milli bayram alacağından kendi çalıştırdığı süreden ve o tarihteki ücret üzerinden sorumlu olması gerektiği, feshe bağlı alacak olan ihbar tazminatı ile yıllık izinden sorumlu olmayacağı gözetilmeden tüm alacaklardan diğer davalı ile birlikte müştereken müteselsilen sorumluluğuna karar verilmesi doğru değildir.

3. Davacı davalı yanında 25.09.2005-25.05.2013 arası kesintisiz çalıştığını ileri sürmüş olmasına rağmen SGK hizmet döküm cetvelinde davacının çalışması aralıklı olarak görülmektedir. Davacı kesintisiz çalıştığını ne yazılı belge ne de tanık beyanları ile somut olarak kanıtlayamadığından hizmet süresinin kesintili olduğu kabul edilerek hesaplama yapılması gerekirken kesintisiz çalıştığı kabul edilerek hüküm kurulması hatalıdır.

4. Davacı iş sözleşmesinin davalı tarafından feshedildiğini iddia etmiş olmasına rağmen davacı tanıkları maaşlarını alamadığı için iş sözleşmesini davacının feshettiğini duyduklarını beyan etmiş olduklarından, davacının işçilik alacaklarını alamadığı için hizmet sözleşmesini kendisinin haklı nedenle feshettiğinin kabulü ile ihbar tazminatı isteğinin reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

5.Davacı fazla çalışma yaptığını ve genel tatil günlerinde çalıştığını ileri sürmüş, mahkemece tanık beyanlarına itibar edilerek hesaplama yapılan bilirkişi raporu doğrultusunda hüküm kurulmuştur. Fakat tanıkların ifadelerine ancak kendi çalıştıkları dönemler için itibar edilebileceğinden ve sadece davacı tanıklarından ... işyerinde çalışmış olduğundan kendi çalışma dönemine tanıklık edebileceği kabul edilerek fazla çalışma ve genel tatil ücreti alacağının hesaplanması gerekirken tüm süre için yapılan hesaplamaya göre karar verilmesi de bozma nedenidir.

6. Mahkemece gerekçeli kararın açıklama kısmında fazla çalışma ve genel tatil ücreti alacaklarından %30 indirim yapıldığı belirtildiği halde, hüküm kısmında %40 indirim yapıldığı kabul edilerek karar verilmesi isabetsizdir.

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır