Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2014/2606 K.2014/9822

Taraflar arasında görülen dava sonucunda mahkemece temyiz dilekçesinin süresinden sonra verildiği gerekçesiyle reddine ilişkin olarak verilen 26.12.2013 tarihli ek kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, 6100 sayılı HMK'nun 294. maddesi uyarınca hükmün tefhimi için kural olarak gerekçenin açıklanması gereklidir. 14.01.2013 tarihli duruşmada verilen karar gerekçeli olmadığından, usulüne uygun bir tefhim değildir. Bu nedenle Mahkemenin 26.12.2013 tarihli ek kararı hatalıdır. O halde mahkemenin temyiz dilekçesinin reddine ilişkin 26.12.2013 tarihli ek kararı bozularak ortadan kaldırılmalı davalının 14.01.2013 tarihli karara yönelik temyiz itirazları incelenmelidir.

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı askere gideceğini iş verene bildirmesi üzerine, iş akdinin iş veren tarafından haksız ve bildirimsiz Olarak feshedildiğini beyan ederek, kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı ücret alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, iş akdinin davacı tarafından askerlik nedeniyle feshedildiğinden davacının kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının kabulüne, ihbar tazminatı alacağı isteminin ise reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili 08.01.2013 tarihinde dava konusu alacakları ıslah etmiştir. Mahkemece, ıslahla artırılan fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil alacaklarına 08.01.2012 tarihinden itibaren faiz yürütülmüştür. Mahkemece bu hususların gözardı edilmesi isabetsiz olup bozma nedeni ise de yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden karar bozulmamalı HMK’nun 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.