KÜNYE
7. Hukuk Dairesi 2014/3237 E., 2014/15070 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Temmuz 2014
- Mahkemesi
- Bafra 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (İş Mahkemesi Sıfatıyla)
- Tarihi
- 26/11/2013
- Numarası
- 2012/444-2013/274
Karar Metni
247 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.
2-Davacı vekili, 15.07.2004 tarihinde geçici görevli olarak K.. K. Fabrikasının tasfiyesi amacı ile K..'e geçici görevle tekrar gönderilip 14.03.2006 tarihine kadar K.. K.. Fabrikasında tasfiye çalışmalarında bulunduğunu bu dönemde yaptığı fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil alacaklarının ödenmediğini iddia ederek tahsilini talep etmiştir.
Davalı yapılan çalışmaların karşılıklarının ödendiğini davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece fazla çalışmanın ispatlanamadığı, diğer alacakların da dönem bordroları ile tahakkuk ettirilerek ödendiği anlaşıldığından davanın reddine karar verilmiştir.
Davacının hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil çalışmalarının tahakkuk ettirilerek ödendiği bilirkişi raporunda belirtilmiş ise de, davacının çalıştığını iddia ettiği 15/07/2004-14/03/2006 tarihleri arasındaki ödemeye ilişkin 2004 yılı bordrolarının tamamı, 2005 yılı Kasım-Aralık dönemi ile 2006 yılı Mart dönem bordroları mevcut olmadığından rapor bu yönüyle denetime elverişli değildir. Bordro olmayan aylar açısından ödeme ispatlanamadığından sadece bu aylar yönünden denetime elverişli rapor alarak sonuca gidilmesi gerekirken davacı itirazlarına rağmen eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2014/3237, K. 2014/15070, 2 Temmuz 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama